آخرین فیلم های منتشر شده در سایت تاینی موویز

در سال ۱۹۴۷، بچه‌هایی که در یک شهر معدنی نزدیک ولادی‌وستوک در میان تبعیدیان شوروی و اسرای جنگی ژاپنی گرفتار شده‌اند (ژاپنی‌هایی که سال‌ها پس از پایان جنگ در سیبری ماندند)، باید راهی برای سرگرم کردن خود پیدا کنند. دو دوست به نام‌های والرکا و گالیا، در میان ویرانه‌های صنعتی شهر سوچان، بازی‌های عجیب و بسیار خطرناکی را برای خود ترتیب می‌دهند.

دفتر ریاست‌جمهوری لیتوانی، سال ۱۹۹۰. در داخل، سکوت حکم‌فرماست که با فریادهای جمعیت بیرون از پنجره‌های ساختمان دولتی در تضاد است. در عین حال، این سکوت در سکوت عمیق چندین زن که چهره‌هایشان برای مدتی طولانی بر پرده باقی می‌ماند، منعکس می‌شود. سکوت با موسیقی شکسته می‌شود؛ رئیس‌جمهور پیانو می‌نوازد.

در این کمدی ملایم، زندگی یک ساکن محبوب‌نشده در یک روستای روسی کاملاً تغییر می‌کند؛ وقتی او کاملاً از روی هوس و فقط برای کمی به هم ریختن اوضاع، اعلام می‌کند که قصد دارد به سواحل اقیانوس آرام نقل‌مکان کند.

ایوان نماد روسیه قدیم است: تنومند، عبوس، سخت‌کوش و اغلب خشن؛ او دلتنگ دوران کمونیسم است. او راننده تاکسی است و یک شب با الکسی ملاقات می‌کند؛ یک روسی جدید، نوازنده، الکلی و بی‌مسئولیت. الکسی کرایه ایوان را نمی‌دهد، بنابراین ایوان او را تعقیب می‌کند و یک رابطه عشق و نفرت میان آن‌ها شکل می‌گیرد. وقتی الکسی باعث سرریز شدن آب حمام در آپارتمان ایوان می‌شود و ایوان مجبور می‌شود ۵۰۰ روبل برای تعمیرات بپردازد، تلاش می‌کند الکسی را به کارگری روزمزد مجبور کند تا بدهی‌اش را بدهد. این کار بی‌فایده است. سپس، ناگهان الکسی کشف می‌شود، به تور جاز آمریکا می‌رود، به یک فرد مشهور تبدیل می‌شود و با پیروزی بازمی‌گردد. ایوان مشتاق تجدید دوستی است و به نظر می‌رسد که ممکن است به خواسته خود برسد.

ناآرامی‌های اجتماعی اواخر قرن نوزدهم روسیه که منجر به انقلاب ۱۹۱۷ شد، در این درام تاریخی طولانی به شکلی تاثیرگذار به تصویر کشیده شده است؛ اثری که به رمان «مادر» نوشته ماکسیم گورکی، نویسنده مشهور مارکسیست، بسیار وفادار است. در این داستان، «مادر» چاره‌ای ندارد جز اینکه تماشا کند همسر نجیب و مهربانش در نتیجه کار در شرایط غیرانسانی یک کارخانه فولاد در شهر سورموو، به حیوانی مست و وحشی تبدیل می‌شود. وقتی او شروع به تخلیه خشم سرکوب‌شده‌اش با کتک زدن زن می‌کند، پسر نوجوانشان پاول از مادر دفاع می‌کند. پس از مرگ پدر، پاول مجبور می‌شود در همان کارخانه مشغول به کار شود. با این حال، پاول و دوستانش شروع به تحقیق درباره مارکسیسم و تفکرات سوسیالیستی کرده و برای سازماندهی همکاران خود تلاش می‌کنند.

یک روزنامه، خبرنگار جوانی را به حومه روسیه می‌فرستد تا از شایعات عجیبی که در آنجا شنیده می‌شود، یک گزارش جنجالی و جذاب تهیه کند. ایگور پس از رسیدن به آنجا، نزد یک خانواده روستایی اقامت می‌کند که در منطقه‌ای دورافتاده در نزدیکی یک کلیسای مخروبه زندگی می‌کنند. این خانواده متقاعد شده‌اند که بزرگ خاندانشان دقیقاً نه و نیم روز پس از مرگش، به عنوان یک هیولای خون‌آشام از قبر بازخواهد گشت.

فیلم «نجات و محافظت» ساخته سوکوروف با الهام از «مادام بوواری» فلوبر، حیاتی‌ترین لحظات انحطاط و سقوط اما را بازخوانی می‌کند: روابط او با رودولف اشراف‌زاده و لئون دانشجو، و تحقیری که پس از ناتوانی همسرش در جراحی پای چنبری پسر اصطبل‌دار به دنبال می‌آید. جهان‌شمول بودن درون‌مایه نبرد ابدی میان روح و جسم از طریق عدم اشاره به زمان یا مکانی خاص منتقل می‌شود؛ اگرچه به نظر می‌رسد فیلم در سال ۱۸۴۰ آغاز می‌شود، اما فضای سوررئال آن به راحتی حضور یک اتومبیل و نوای موسیقی از رادیوی خارج از کادر را پذیرا می‌شود. سوکوروف با تمرکز بر اشتیاق از دیدگاه یک زن و کم‌رنگ کردن پیرنگ، موضوع خود را با جزئیاتی بدیع بررسی می‌کند و نه تنها حرارت میل و هوس، بلکه لحظات آرام قبل و بعد از آن و معصومیت حسی بدن را به تصویر می‌کشد.

در «مرثیه شوروی»، قطار طولانی عکس‌های رهبران شوروی، چه مرده و چه زنده، در مقابل پرتره یلتسین متوقف می‌شود. در زمان فیلم‌برداری، یلتسین از جمع خدایگان حزب کمونیست سقوط کرده بود و از طریق پیوندهایی از انواع مختلف، در زندگی زمینی مشارکت داشت.

داستانی درباره زندگی خانواده شالیاپین و تعمیمی احساسی از زندگی مردم در لنینگراد مدرن.

مانند بسیاری از فیلم‌های اولیه سوکوروف، این فیلم دو تاریخ دارد: اولی تاریخ ساخت آن است (که فیلم در آن زمان توقیف شد) و دومی تاریخ تدوین نهایی و اکران عمومی قانونی. فیلم شامل تصاویر آرشیوی آلمانی و شوروی از جنگ جهانی دوم، به طور دقیق‌تر از پایان جنگ است. تلاشی برای ساخت یک مستند در مقیاس بزرگ با این موضوع در سینمای شوروی دهه ۱۹۶۰ صورت گرفته بود: فیلم «فاشیسم معمولی» ساخته فیلم‌ساز برجسته شوروی، میخائیل رم، به یک بررسی کلاسیک و گذشته‌نگر درباره فاشیسم تبدیل شده بود. اما سوکوروف از قدرت بیانگر تصاویر مستند به شیوه‌ای کاملاً متفاوت استفاده می‌کند. او به دنبال جمع‌آوری مطالب برای ترسیم تصویری گسترده از جنایات نازی‌ها نیست.