آخرین فیلم های منتشر شده در سایت تاینی موویز

فیلم‌ساز برجسته، الکساندر سوکوروف (کشتی روسی)، پرتره‌ای از این موزه مشهور جهان را به تاملی باشکوه و چندصدساله درباره رابطه میان هنر، فرهنگ و قدرت تبدیل می‌کند.

در طول یک سال، این فیلم زندگی یک خانواده معمولی در پیونگ‌یانگ را دنبال می‌کند که دخترشان برای شرکت در جشن روز ستاره درخشان (سالروز تولد کیم جونگ ایل) انتخاب شده است. در حالی که دولت کره شمالی خواستار یک فیلم تبلیغاتی بود، کارگردان به فیلمبرداری بین صحنه‌های از پیش‌نویس‌شده ادامه داد. فوران‌های آیینی رنگ و شادی تضاد شدیدی با واقعیت رنگ‌پریده روزمره دارد؛ واقعیتی که چندان وحشتناک نیست، بلکه بسیار سورئال است.

روسیه، سال ۲۰۱۷. جهان ممکن است در آستانه یک جنگ بزرگ باشد. مردم نگران فروپاشی اوضاع هستند. در محوریت یک ساختمان نیمه‌کاره، گروهی متنوع از افراد طردشده تلاش می‌کنند تا جایگاه خود را در این جامعه به سرعت در حال تغییر پیدا کنند و موزاییک وجودی زندگی را شکل دهند.

یک آیین باستانی وجود دارد که بیش از صد سال است برای بشر شناخته شده است. طبق افسانه‌ها، یک موجود شوم معروف به ملکه پیک را می‌توان با کشیدن یک در و راه‌پله روی آینه در تاریکی و با گفتن نام او برای سه بار احضار کرد. ملکه پیک انرژی خود را از اشیاء بازتابنده می‌گیرد؛ او تارهای موی افراد خوابیده را می‌برد و کسانی که او را می‌بینند دیوانه می‌شوند یا می‌میرند. چهار نوجوان تصمیم می‌گیرند به عنوان شوخی ملکه پیک را احضار کنند. اما وقتی یکی از آن‌ها بر اثر حمله قلبی ناگهانی می‌میرد، گروه متوجه می‌شود که با چیزی غیرقابل توضیح و به شدت خطرناک روبرو هستند.

با موسیقی معروف و غنایی چایکوفسکی، شاهکار محبوب دریاچه قو که عشق تراژیک را به تصویر می‌کشد، با مهارت بی‌نظیر باله بزرگ بولشوی روسیه به همراه ارکستر تئاتر بولشوی به زیبایی اجرا می‌شود. این اجرای زنده که در اوایل سال ۲۰۱۵ ضبط شده است، فرصتی را برای تماشای جلوه مدرن این گروه باله افسانه‌ای فراهم می‌کند؛ جایی که سوتلانا زاخارووا به همراه دنیس رادکین و آرتمی بلیاکوف، نسل جدید بولشوی را معرفی می‌کنند.

بر اساس رمان کوتاهی از نویسنده مشهور شوروی، امانوئل کازاکویچ به نام «دو نفر در استپ» و یادداشت‌های جنگی کنستانتین سیمونوف. در تابستان ۱۹۴۲، افسر مخابرات اوگارکوف و سرباز ژورابایف در حال نبرد برای عبور از محاصره آلمان‌ها هستند. آن‌ها در حالی که خود را در موقعیت‌های دشواری می‌بینند، یاد می‌گیرند به یکدیگر اعتماد کنند و در این مسیر به دوستانی واقعی تبدیل می‌شوند.

آب؛ ماده‌ای زنده، رایج‌ترین و در عین حال ناشناخته‌ترین ماده. آب قوانین اساسی فیزیک را به چالش می‌کشد و کلید زندگی را در دست دارد. آب که برای باستانیان به عنوان انتقال‌دهنده به قلمروهای برتر شناخته می‌شد، حافظه را حفظ کرده و اطلاعات را به دی‌ان‌ای منتقل می‌کند. با این حال، اگر با آب بدرفتاری شود، ممکن است بمیرد. تأثیراتی مانند صدا، افکار، نیت و همچنین سمومی مانند کلر، ساختار مولکولی آب را تغییر داده و بر هر چیزی که با آن در تماس است تأثیر می‌گذارد. دانشمندان برجسته به فاش کردن راز آب کمک می‌کنند تا ما بتوانیم از این عنصر شگفت‌انگیز برای شفای خود و سیاره‌مان استفاده کنیم. در این مستند افرادی چون نسیم حرمین، پاتریک فلاناگان، دکتر ماسارو ایموتو و کنستانتین کوروتکوف حضور دارند.

اولگا، کاتیا و آندری از دوران کودکی یکدیگر را می‌شناسند. آن‌ها سال‌ها پیش به مسکو نقل مکان کردند و به موفقیت رسیدند. اولگا بازیگر است، کاتیا در یک آژانس روابط عمومی بزرگ کار می‌کند و آندری تحلیلگر سیاسی است. آن‌ها ماشین می‌خرند، وام مسکن می‌گیرند و خانه‌های ییلاقی می‌سازند؛ درست مثل بقیه مردم. اما زندگی‌شان نه شادی و نه رضایتی برایشان به همراه دارد. احساس اینکه «یک جای کار می‌لنگد اما نمی‌توانم دقیقاً بگویم چه چیز» زیربنای زندگی سی‌ساله‌های امروز است. دوران کودکی آن‌ها در دوران شوروی سپری شد، زمانی که بچه‌ها آرزوی قهرمان شدن داشتند و به داستان‌های جاسوسی و آینده‌ای روشن باور داشتند. با این حال هیچ‌کس انتظار نداشت که رویای قهرمان شدن با رویای یک زندگی پایدار و قابل پیش‌بینی جایگزین شود. مردم دیگر رویای چیزهای واقعاً بزرگ را در سر نمی‌پرورانند؛ آن‌ها فقط نقش‌های خود را بازی می‌کنند.

آیا در دنیای مدرن امروز با این سرعت سرسام‌آور و پیامک‌های بی‌پایان، به عشق در نگاه اول باور دارید؟ مردم همدیگر را در شبکه‌های اجتماعی پیدا می‌کنند. چه چیزی می‌تواند زندگی آن‌ها را تکان دهد؟ یک ایموجی لبخند و پیشنهاد ملاقات. سه داستان عاشقانه با پایان‌هایی غیرقابل‌پیش‌بینی.

الزا در شهر کوچکی در جمهوری کالمیکیا در سواحل دریای خزر زندگی می‌کند. سال دیگری رو به پایان است، هوا سرد است و دشت با لایه نازکی از برف پوشانده شده است. وقتی همسرش که از راه ماهیگیری غیرقانونی امرار معاش می‌کند، یک شب از او می‌پرسد که در طول روز چه کار کرده، او دروغ می‌گوید. او در خانه مادرش نبوده، بلکه در ایستگاه اتوبوس بوده است. او به رفتن فکر می‌کرد؛ به اینکه فرار از وسعت بی‌انتهای دنیای کوچک و ملال‌آور خود چگونه خواهد بود. اما جرات نکرد؛ در عوض می‌ماند و بدون توجه به اینکه چه کسی او را می‌بیند، در خود فرو می‌رود. یک روز، همسرش از یک سفر دریایی خطرناک بازنمی‌گردد. می‌گویند ماهیگیر تنها زمانی بازمی‌گردد که زنی منتظرش باشد و مرغان دریایی روح‌های مفقودشدگان هستند. الزا در آغاز یک بارداری ناخواسته، بیوه و تنها، بیشتر و بیشتر در شهر پرسه می‌زند و راهی میان سنت و مدرنیته می‌جوید تا اینکه دیگر در قلمروی آشنای خود نیست.