آخرین فیلم های منتشر شده در سایت تاینی موویز

یک زن جوان فرانسوی پس از جدایی از پدر فرزندش، سعی می‌کند در لس‌آنجلس برای خود و پسرش سرپناهی پیدا کرده و شروعی تازه داشته باشد.

ریوت پیش از ساخت فیلم «شمال پل»، فیلم کوتاه «پاریس می‌رود» را با مدت‌زمان تقریبی ۲۵ دقیقه کارگردانی می‌کند. او در هر دو فیلم با بازیگران و تیم فنی یکسانی همکاری می‌کند. هنری شاپیر، تهیه‌کننده این اثر کوتاه می‌گوید: «در آغاز دهه ۸۰ هیچ‌کس به پروژه بسیار خلاقانه ریوت یعنی شمال پل علاقه‌ای نداشت. بنابراین ریوت نوعی بازآفرینی از مضامین آن فیلم را در قالب پاریس می‌رود ارائه داد؛ درست مانند نقاشی در دوران رنسانس که طرحی اولیه برای یک پروژه آینده می‌کشد.»

در جزیره جرسی در نزدیکی سواحل فرانسه، ملانی، زن زیبایی که از شخصیتی جذاب برخوردار است، از داشتن روابط عاشقانه گذرا و بی‌اهمیت لذت می‌برد؛ روابطی که به نظر می‌رسد همسرش ویکتور، که یک عطرساز و مسن‌تر از اوست، با بی‌تفاوتی کامل آن‌ها را تحمل می‌کند.

ساندرو یک مرد رمی است که در طول کارناوال در ونیز سرگردان است. پس از شانزده سال زندگی مشترک، ساندرو دیگر نمی‌تواند شخصیت خودجوش و پرجنب‌وجوش خود را با همسرش لورا، زنی ونیزی، بافرهنگ و موقر وفق دهد. یک مشاجره دیگر او را ترغیب می‌کند تا او را ترک کند و به خانه یک دوست نقاش پناه ببرد. او در میان نقاشی‌های متعدد دوستش، متوجه تابلویی می‌شود که زنی برهنه را به تصویر کشیده که شباهت باورنکردنی به همسرش دارد. آیا آن‌ها دو زن هستند یا یک نفر، و در نقاب‌بازی کارناوال، چه چیزی واقعی است؟

در لندن قرن نوزدهم، یک بیمار جنسی به مهمانی نامزدی دکتر هنری جکیل و دوشیزه فانی آزبورن نفوذ می‌کند و این مراسم را به گردابی کابوس‌وار از قتل و هرزگی تبدیل می‌سازد.

با الهام از نامه‌ای از فریدریش انگلس و روایتی در سال ۱۹۷۴ از دو نویسنده مبارز مارکسیست که توسط رژیم ناصر زندانی شده بودند، استروب و هویله این فیلم را در سال ۱۹۸۰ در فرانسه و مصر فیلم‌برداری کردند. آن‌ها به تاریخچه مبارزات دهقانی مصر و رهایی از استعمار غرب می‌پردازند و آن را به تنش‌های طبقاتی در فرانسه کمی قبل از انقلاب ۱۷۸۹ پیوند می‌دهند؛ با نقل‌قول‌هایی از متون انگلس و همچنین فیلم مستند پیشگامانه «خروج کارگران از کارخانه لومیر» (۱۸۹۵).

در دهکده‌ای کوچک در جایی از فرانسه، سربازان آلمانی که در طول جنگ جهانی دوم توسط نیروهای مقاومت کشته و به داخل دریاچه انداخته شده بودند، دوباره زنده می‌شوند و بازمی‌گردند.

لوکا مانزی پسری چهارده‌ساله است، آن هم زمانی که جمهوری سالو در شمال ایتالیا توسط فاشیست‌ها اداره می‌شود. او به پارتیزان‌ها می‌پیوندد اما با پایان جنگ ناامید می‌شود، چرا که اوضاع آن‌طور که امیدوار بود تغییر نکرده است و تصمیم می‌گیرد بگذارد تا بمیرد. او توسط ادیت نجات می‌یابد که تلاش می‌کند او را با مسائل جنسی آشنا کند. بر اساس رمانی از آلبرتو موراویا.

پرتره‌ای از گروه موسیقی پیشگام مراکشی «ناس الغیوان» که مجموعه‌ای از اجراهای زنده و پرشور آن‌ها را در تونس، مراکش و فرانسه، در خیابان‌های کازابلانکا و در گفتگوهای صمیمی به تصویر می‌کشد. این گروه که با آواز و سازهای سنتی داستان‌سرایی می‌کردند و پیوندهایی با تئاتر سیاسی داشتند، به لطف ترانه‌های عصیانگر و صدای کاملاً آکوستیک و بی‌نظیر خود که از ریتم‌های بربر، شعرخوانی ملحون و رقص‌های گناوه الهام گرفته بود، به یک پدیده محلی و شهرتی بین‌المللی تبدیل شدند.

در دهه ۱۹۳۰، پسر جوانی به نام سیمون شالومه توسط پدر سخت‌گیرش که یک سرباز سابق است و همدردی کمی با روحیه لطیف پسرش یا علاقه او به سینما دارد، به یک مدرسه نظامی فرستاده می‌شود.