روایتی دراماتیک از شورش بزرگ ملوانان یک کشتی جنگی روسی و تظاهرات مردمی در حمایت از آن‌ها که منجر به قتل‌عام وحشیانه توسط پلیس می‌شود.

مستنددرام سرگئی ام. آیزنشتاین درباره انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ در روسیه. این فیلم که ده سال پس از این رویدادها ساخته شده و به سبک «مونتاژ شوروی» آیزنشتاین تدوین شده است، چندین صحنه کلیدی از انقلاب را با رویکردی حماسی و ستایش‌آمیز بازسازی می‌کند.

هنگامی که شوالیه‌های آلمانی به روسیه حمله می‌کنند، شاهزاده الکساندر نوسکی باید مردم خود را برای مقاومت در برابر این نیروی سهمگین بسیج کند. پس از آنکه سربازان توتونی یک شهر در شرق روسیه را تصرف می‌کنند، الکساندر نیروهای خود را در نووگورود مستقر می‌کند؛ جایی که نبردی بزرگ روی یخ‌های دریاچه یخ‌زده چودسکویه درمی‌گیرد. در حالی که الکساندر نیروهای کم‌تعداد خود را رهبری می‌کند، دو تن از سربازانش به نام‌های واسیلی و گاوریلو، رقابتی شجاعانه را برای به دست آوردن دل یک دختر محلی آغاز می‌کنند.

ایزنشتین در این فیلم مکزیک، تاریخ و فرهنگ آن را به ما نشان می‌دهد. او باور دارد که مکزیک می‌تواند به کشوری مدرن تبدیل شود.

این بخش دوم از یک سه‌گانه حماسی و زندگی‌نامه‌ای درباره تزار روسیه، ایوان مخوف است که توسط فیلم‌ساز شوروی، سرگئی آیزنشتاین و به دستور جوزف استالین ساخته شد. تولید این اثر حماسی پیش از فیلم‌برداری بخش سوم متوقف شد، زیرا تهیه‌کننده از اینکه آیزنشتاین تکنیک‌های فیلم‌برداری تجربی ممنوعه‌ای را وارد کار کرده بود (که در این بخش بیشتر از بخش اول مشهود بود) ناراضی بود. به همین دلیل، اکران این بخش دوم تا پس از مرگ آیزنشتاین و استالین و تغییر رویکرد رهبران بعدی دولت شوروی ممنوع بود. در این بخش، در حالی که ایوان مخوف تلاش می‌کند با تشکیل یک ارتش شخصی قدرت خود را تثبیت کند، رقبای سیاسی او، بویارهای روسی، توطئه قتل او را می‌چینند.

داستان در بخش‌های آغازین سلطنت او می‌گذرد؛ ایوان در تلاش برای متحد کردن مردم روسیه، با خیانت اشراف و حتی نزدیک‌ترین دوستانش مواجه می‌شود. این آخرین فیلم سرگئی آیزنشتاین، بخش نخست از یک سه‌گانه زندگی‌نامه‌ای درباره تزار ایوان چهارم روسیه است که به دلیل نارضایتی تهیه‌کننده از تلاش‌های آیزنشتاین برای استفاده از تکنیک‌های فیلم‌برداری تجربی ممنوعه و هزینه‌های بیش از حد، هرگز تکمیل نشد. بخش دوم ساخته شد اما تا یک دهه پس از مرگ آیزنشتاین و تغییر رویکرد دولت شوروی نسبت به آثار او اکران نشد؛ بخش سوم نیز زمانی که فیلم‌برداری به طور کامل متوقف شد، تنها در مراحل اولیه تولید قرار داشت.

«مرغزار بژین» قرار بود فیلمی شوروی درباره پسر جوانی باشد که پدرش به دلایل سیاسی و با خرابکاری در محصول سالانه، قصد خیانت به دولت را دارد؛ تلاش پسر برای متوقف کردن پدرش جهت محافظت از دولت شوروی، در نهایت به قتل پسر و یک قیام اجتماعی ختم می‌شود. کارگردانی این اثر به سرگئی آیزنشتاین سپرده شد، اما روند فیلم‌برداری مانند تجربه قبلی او یعنی «زنده باد مکزیک»، با هزینه‌های اضافی و فیلم‌برداری بیش از حد همراه شد. علاوه بر این، استفاده آیزنشتاین از تکنیک‌های تجربی ممنوعه، خشم مقامات دولتی را برانگیخت و آن‌ها دستور نابودی فیلم را پیش از تکمیل صادر کردند. تنها چیزی که باقی مانده، فریم‌های اول و آخر هر نما است که توسط همسر آیزنشتاین، پرا آتاشوا، حفظ شده است. بازسازی سال ۱۹۶۷ توسط نائوم کلیمان از موزه آیزنشتاین و سرگئی یوتکویچ از گوسفیلموفوند، این فریم‌ها را به ترتیب در کنار هم قرار داده تا شمایی از فیلم اصلی را ارائه دهد.

کارگران یک کارخانه در روسیه پیش از انقلاب دست به اعتصاب می‌زنند و با سرکوب خشونت‌آمیز مواجه می‌شوند.