این فیلم بر اساس داستان کوتاهی از هوشنگ گلشیری، بر حوادث مرموز و دلهره‌آوری تمرکز دارد که در یک روستا رخ می‌دهد. گروهی از ساکنان خرافاتی برای محافظت از خود مترسکی برپا کرده‌اند، اما به زودی خود را در وحشت از آن می‌بینند. این فیلم که در اواخر سلطنت شاه ساخته شده است، بازتابی استعاری از روابط قدرت ارائه می‌دهد؛ اینکه چگونه مردم بت‌های خود را می‌سازند و همان بت‌ها در نهایت برای ایجاد وحشت به سمت خودشان برمی‌گردند.

سوته‌دلان به شکلی شاعرانه عشق‌های نافرجام سه برادر را به تصویر می‌کشد: مجید، برادر کوچک‌تر و معلول ذهنی که سر بزرگی دارد، عاشق اقدس می‌شود؛ زنی تن‌فروش که برادر بزرگ‌ترش حبیب برای سرگرم کردن او اجیر کرده است، بی‌آنکه مجید از شغل واقعی او باخبر باشد. کریم، برادر وسطی، چنان شیفته یک بلدرچین است که همسر و احساسات او را کاملاً نادیده می‌گیرد. خود حبیب نیز عاشق فروغ است، خیاط‌باشی که با آن‌ها زندگی می‌کند، اما حس مسئولیت‌پذیری‌اش در قبال مجید مانع از ابراز عشق و پاسخ به محبت‌های او می‌شود.