در سال ۱۹۶۴، ساخت فیلم «دوزخ» به کارگردانی آنری-ژرژ کلوزو متوقف شد. با وجود انتظارات بسیار بالا، حمایت یک استودیوی بزرگ و بودجه نامحدود، این پروژه پس از سه هفته از هم پاشید. این مستند راش‌های اصلی، اکسپرسیونیستی و باورنکردنی فیلم دوزخ، تست‌های بازیگری و تصاویر پشت صحنه را به نمایش می‌گذارد و در عین حال، با بازسازی چشم‌انداز اولیه کلوزو، از طریق مصاحبه‌ها، بازسازی صحنه‌های فیلم‌برداری‌نشده و یادداشت‌های خود کلوزو، بر این تلاش نافرجام نور می‌تاباند.

پیکاسو با استفاده از یک «بوم» شفاف که به طور ویژه طراحی شده تا دیدی بدون مانع ایجاد کند، در مقابل دوربین شروع به خلق اثر می‌کند. او کار خود را با آثار ساده‌ای آغاز می‌کند که تنها با یک ضربه قلم‌مو شکل می‌گیرند. سپس به سراغ نقاشی‌های پیچیده‌تری می‌رود که در آن‌ها بارها عناصری را اضافه و حذف می‌کند، کل صحنه را به دلخواه خود تغییر می‌دهد تا اینکه در نهایت اثر کامل می‌شود.