فیلمی کوتاه درباره یک زن میانسال با بچه های کوچک که زندگی شان دستخوش تغییر می شود، وقتی دو فرد بیست و چند ساله ی مستقل به خیابان شان نقل مکان میکنند و ....

در نگاه اول، متیو ون‌دایک، یک جوان خجالتی اهل بالتیمور با تربیتی پناه داده شده و تشخیص عذاب‌آور اختلال وسواس فکری عملی، آخرین کسی است که می‌توان در خط مقدم انقلاب ۲۰۱۱ لیبی تصور کرد. اما پس از پایان تحصیلات تکمیلی و فرار از ایالات متحده برای گذراندن «یک دوره فشرده مردانگی»، مسیری پرپیچ‌وخم او را دقیقاً به همان‌جا می‌کشاند. متیو با موتورسیکلت در سراسر شمال آفریقا و خاورمیانه سفر می‌کند و مدتی را به عنوان خبرنگار جنگی در عراق می‌گذراند، تا اینکه سرانجام به لیبی می‌رسد و پیوند نزدیکی با گروهی از جوانان برقرار می‌کند که زندگی او را متحول می‌سازند. متیو به دوستانش در ارتش شورشیان علیه قذافی می‌پیوندد و اسلحه (و دوربین فیلم‌برداری) به دست می‌گیرد. در این مسیر، او دستگیر شده و به مدت شش ماه وحشتناک در انفرادی زندانی می‌شود.

مارشال کوری، فیلم‌ساز، به بررسی فعالیت‌های درونی جبهه آزادی‌بخش زمین (ELF) می‌پردازد؛ یک جنبش انقلابی که هدفش از کار انداختن مراکزی است که در جنگل‌زدایی دست دارند. او هم‌زمان به معرفی دانیل مک‌گوان، یکی از اعضای این گروه در اورگان می‌پردازد که به دلیل همکاری با این گروه رادیکال با اتهامات تروریستی روبرو شد.

این مستند به بررسی مبارزات انتخاباتی شهرداری در سال ۲۰۰۲ در نیوآرک، نیوجرسی می‌پردازد که در آن کوری بوکر، عضو شورای شهر، تلاش کرد تا شارپ جیمز، شهردار باسابقه را از سمت خود برکنار کند.