در دهه شصت میلادی، فیلم‌ساز سوئدی اینگمار برگمان (۱۹۱۸-۲۰۰۷) خانه‌ای در جزیره دورافتاده فارو واقع در دریای بالتیک ساخت و استکهلم را برای زندگی در آنجا ترک کرد. پس از مرگ او، این خانه حفظ شد. گروهی از علاقه‌مندان بسیار ویژه سینما از سراسر جهان به فارو سفر می‌کنند تا به دنبال این نابغه و میراث او بگردند. (نسخه‌ای خلاصه شده از مستند ویدئوی برگمان، ۲۰۱۲.)

پترسون و بندل هر دو خسته، فرسوده و ورشکسته هستند. با این حال تصمیم می‌گیرند کسب‌وکاری راه بیندازند و ثروتمند شوند. آن‌ها که بی‌تجربه هستند، تن به هر معامله‌ای می‌دهند؛ دستکاری می‌کنند، کلاهبرداری می‌کنند و از خلاهای قانونی موجود سوءاستفاده می‌کنند.

مادر «سون» که دچار کم‌توانی ذهنی است می‌میرد و او به عنوان کارگر در مزرعه ثروتمند و مرفه «هوگلوند» مشغول به کار می‌شود. او مجبور است بدون دستمزد کار کند و شب‌ها در کنار گاوها بخوابد. او با آنّای معلول آشنا می‌شود که اولین کسی است که با او مانند یک بزرگسال رفتار می‌کند. یک روز سون که از بدرفتاری‌های هوگلوند به تنگ آمده، به خانه خانواده آنّا نقل‌مکان می‌کند.