دیگو کارگردان سینماست. وقتی به او گفته می‌شود که به یک بیماری بدخیم و مرگبار مبتلا شده است، با دوست‌دختر چندین ساله‌اش ازدواج می‌کند، با دوستانش خداحافظی می‌کند و روند طولانی درمان در بیمارستان را آغاز می‌کند. او در حالی که یاد می‌گیرد با درد زندگی کند و با مرگ هم‌کلام شود، با یک پسر هندی که او هم بیمار است آشنا و دوست می‌شود. اما یک روز پسر ناپدید می‌شود. دیگو مرخص می‌شود، اما زندگی او برای همیشه تغییر کرده است. ازدواجش شکست می‌خورد و در تنهایی شروع به این فکر می‌کند که شاید در حال مرگ است و کسی به او نگفته است. او تلاش می‌کند بفهمد چه اتفاقی برای دوست هندی‌اش افتاده و در این مسیر با زن دیگری آشنا می‌شود.

وقتی پزشکی تصمیم می‌گیرد برنامه پیشگیری از ایدز را در بزرگ‌ترین زندان آمریکای لاتین یعنی بازداشتگاه سائوپائولو (کاراندیرو) اجرا کند، با قربانیان آینده یکی از تاریک‌ترین روزهای تاریخ برزیل ملاقات می‌کند.

خوان ۱۷ ساله که با والدینش زندگی می‌کند، با چند روشنفکر معاشرت دارد که می‌خواهند از روح انسان عکاسی کنند. دوست‌دختر حامی مالی این گروه آنا نام دارد و خوان با وجود اینکه می‌داند او به دلیل «دیوانگی» دو سال را در یک کلینیک گذرانده، مجذوبش می‌شود. خوان هر زمان که بتواند با آنا ملاقات می‌کند و به عنوان فروشنده دوره‌گرد آموزش می‌بیند؛ اما وقتی عکاس آلمانی پروژه روح به او یک منظره‌یاب می‌دهد، زندگی‌اش تغییر می‌کند و او را در مسیر موفقیت‌های بعدی‌اش به عنوان کارگردان هالیوود قرار می‌دهد.

پیکسوته ده ساله در یک بازداشتگاه موقت نوجوانان متحمل شکنجه، تحقیر و فساد می‌شود؛ جایی که دو تن از اعضای آن توسط پلیس‌هایی به قتل می‌رسند که برای لیلیکا، یک تن‌فروش ترنس هفده ساله، پاپوش درست می‌کنند. پیکسوته به لیلیکا و سه پسر دیگر کمک می‌کند تا فرار کنند و آن‌ها زندگی خود را از طریق جرم و جنایت آغاز می‌کنند که این مسیر تنها به خشونت و مرگ بیشتر ختم می‌شود.