پس از مرگ کورت کوبین، ستاره راک، که خودکشی اعلام شد، یک گروه فیلم‌برداری برای ساخت یک مستند وارد سیاتل می‌شوند. نیک برومفیلد کارگردان با افراد زیادی گفتگو می‌کند. پرتره‌هایی که ترسیم می‌شوند عبارتند از: کورتی خجالتی و نحیف، خسته از تورهای موسیقی، شرمسار از شهرت و معتاد به هروئین؛ و کورتنی برون‌گرا، دراماتیک، کنترل‌گر، که از یک طرفدار ساده به یک ستاره تبدیل شده است.

گروه «منتورز» که عامدانه توهین‌آمیز رفتار می‌کردند، به دلیل اجرا با نقاب‌های سیاه جلاد و خواندن اشعار کارتونی نژادپرستانه، همجنس‌گراستیزانه و زن‌ستیزانه در دهه‌های ۸۰ و ۹۰ میلادی بدنام شدند؛ اما آیا استفاده آن‌ها از شوک برای ترویج نفرت بود یا برای مقابله با آن؟