روژدا، یک سرباز آلمانی و کرد بومی، داوطلب ماموریتی برای آموزش سربازان زن کرد در عراق برای مبارزه با داعش می شود. اما هیچ کس نباید بداند که او در واقع به دنبال خواهر گم شده اش است و ...

در روزهاى تاریك بعد از جنگ جهانى اول، خانم و آقاى "كارا كلاف" به دلیل فقر، سگ پسرشان را به یك دوك می ‏فروشند. پسر از دورى "لاسى" سخت ضربه می خورد، اما فكر مى ‏كند كه شاید این زندگى جدید به نفع سگش باشد و ...

وایمار، ۱۹۲۱. به نظر می‌رسد مسیر زندگی لوت برندل ۲۰ ساله از پیش تعیین شده است. پدرش او را به عنوان همسر و مادر آینده در کنار مردی می‌بیند که قرار است کارگاه نجاری خانوادگی را اداره کند. اما لوت کله‌شق برخلاف میل خانواده‌اش به گروهی از هنرمندان جوان می‌پیوندد، برای باوهاوس درخواست می‌فرستد و پذیرفته می‌شود. باوهاوس وایمار تحت مدیریت والتر گروپیوس رویاپرداز، نه تنها به دنبال تلفیق هنر و صنایع دستی است، بلکه می‌خواهد جایگاهی برای «انسان نو» بیابد. لوت در میان دانشجویان، حامی و عشق بزرگ خود یعنی پاول زلیگمان را پیدا می‌کند.

اخراج شدن کارو اصلا عجیب نیست. به گفته صمیمی‌ترین دوستش آنا، او پر سر و صدا، بیش از حد احساساتی و خودمحور است؛ حتی بیشتر از یک برلینی پرادعای معمولی. با این حال، کارو کسی نیست که به راحتی تسلیم شود؛ او تصمیم به تغییری اساسی می‌گیرد و به روان‌درمانی روی می‌آورد. اگرچه درمانگرش به او توصیه می‌کند آرامش خود را حفظ کند، اما کارو با تمام وجود خود را درگیر این مسیر می‌کند.

هلن یک دختر نوجوان هنجارشکن است که رابطه پرتنشی با والدینش دارد. او که بیشتر وقت خود را با دوستش کورینا می‌گذراند و با او یکی پس از دیگری تابوهای اجتماعی را می‌شکند، از رابطه جنسی به عنوان راهی برای شورش و شکستن اخلاقیات بورژوایی سنتی استفاده می‌کند. پس از یک حادثه اصلاح شخصی، هلن سر از بیمارستان درمی‌آورد و طولی نمی‌کشد که در آنجا جنجال به پا می‌کند. اما در آنجا با رابین، یک پرستار مرد آشنا می‌شود که او را شیفته خود می‌کند...

در روزهای ۱۹ تا ۲۱ ژوئیه ۲۰۰۱، بیش از ۲۰۰ هزار نفر برای اعتراض به اجلاس سران گروه هشت به خیابان‌های جنوا آمدند. فعالان ضدجهانی‌سازی با پلیس درگیر شدند و کارلو جولیانی، معترض ۲۳ ساله، پس از مواجهه با خودروی پلیس به ضرب گلوله کشته شد. در پی این ماجرا، پلیس یک حمله شبانه به دبیرستان دیاز ترتیب داد؛ جایی که حدود صد نفر از معترضان بدون سلاح (که بیشترشان دانشجو بودند) و خبرنگاران مستقل که وحشیگری پلیس را در طول اعتراضات مستند می‌کردند، در آن پناه گرفته بودند. آنچه در ادامه رخ داد توسط سازمان عفو بین‌الملل «جدی‌ترین نقض آزادی‌های مدنی در یک کشور غربی دموکراتیک پس از جنگ جهانی دوم» نامیده شد.

همه می‌خواهند هر چه سریع‌تر به اوج برسند، اما اجرای کارگردانان هنری در حال تبدیل شدن به یک فاجعه است. یک کمدی بداهه و تند درباره گروهی از دانشجویان بازیگری که با ترس‌های خود و سیستم آموزشی مبارزه می‌کنند.