داستان واقعی دکتر هانتر «پچ» آدامز که در دهه ۱۹۷۰ متوجه شد شوخ‌طبعی بهترین دارو است و حاضر بود برای خنداندن بیمارانش دست به هر کاری بزند، حتی اگر این کار به قیمت به خطر افتادن شغلش تمام شود.