داوید پسری معمولی است که با ساخت یک امپراتوری «قانونی» در حوزه مواد مخدر، به‌طور ناگهانی به یک میلیونر تبدیل می‌شود. شهرت ناگهانی، زنان زیبا، خودروهای سریع، مهمانی‌های بی‌پایان، درگیری با گانگسترها و معامله با بالاترین سطوح قدرت، دنیای جدید او را شکل می‌دهد؛ دنیایی که در آن مرز میان قانون و خلاف، به باریکی یک خط در آینه است. اما با ورود یک پلیس اخلاق‌مدار و سرسخت، همه چیز به خطر می‌افتد و ...

یک دزد خرده‌پا و بهترین دوستش برای سرقت از یک بازرگان ثروتمند استخدام می‌شوند، اما پس از اتمام کار، اوضاع به شکلی غیرمنتظره به هم می‌ریزد.

داستان واقعی توماش چادا، رپر و شاعری برخاسته از محله‌های فقیرنشین که اشعار صریح و بی‌رحمانه صادقانه‌اش، بازتاب‌دهنده استعداد او در گرفتار شدن در دردسرهای جدی است. زندگی او که با موسیقی به عنوان عشق و پناهگاه تعریف می‌شد، در شرایطی مبهم به پایان می‌رسد و طرفداران و دختری را که دوست داشت در شوک فرو می‌برد.

داستان فیلم از دهه ۱۹۷۰ آغاز می‌شود؛ حتی در آن زمان، قهرمان جوان داستان می‌داند که طعم آدرنالین از شیر خشک هم بهتر است. با گذشت زمان، او تمایل به پول، قدرت و فراتر از قانون بودن را در خود کشف می‌کند. یک دگرگونی آغاز می‌شود و استعداد گانگستری او شکوفا می‌گردد. او به همراه دوستش، ارتش خودشان را می‌سازند.

ناتالیا، زن بازرگان موفق، از روابط عاشقانه دوری می‌کند تا اینکه متوجه می‌شود بهترین دوست و شریک کاری‌اش، پیوتر، با نامزدش ورونیکا شرط بسته است که ناتالیا تا سه ماه آینده با کسی قرار نخواهد گذاشت و عاشق نخواهد شد. ناتالیا که مصمم است خلاف این را ثابت کند، در مسیری قدم می‌گذارد که حتی خودش را هم شگفت‌زده می‌کند؛ جایی که بستن درهای قلبش ممکن است بسیار سخت‌تر از آن چیزی باشد که تصورش را می‌کرد.

پرتلاطم‌ترین پنج سال زندگی یک زن نابغه: بین سال ۱۹۰۵، زمانی که ماریا اسکلودوسکا کوری به همراه پیر کوری برای دریافت جایزه نوبل به خاطر کشف رادیواکتیویته به استکهلم می‌رود، و سال ۱۹۱۱، که او دومین جایزه نوبل خود را دریافت می‌کند؛ آن هم پس از به چالش کشیدن جامعه دانشگاهی مردسالار فرانسه، هم به عنوان یک دانشمند و هم به عنوان یک زن.

سرهنگ خشن سرویس‌های امنیتی، روژک، تحت فشار مافوق‌های خود برای بدنام کردن روشنفکر عمومی، وارچفسکی (استاد دانشگاه و نویسنده محترمی که آن‌ها معتقدند یک صهیونیست پنهان‌کار است)، دوست‌دختر جذاب اما ساده‌لوح خود، کامیلا، را مأمور می‌کند تا خود را به زندگی این مرد مسن و برجسته نزدیک کند و هر حرکت او را گزارش دهد. کامیلا که علاقه خاصی به خدمت به کمونیسم ندارد اما مشتاق جلب رضایت معشوق سلطه‌گر خود است، این مأموریت را می‌پذیرد و با نام رمز «رز کوچک» گزارش می‌دهد. در حالی که صحنه‌های کوتاه، لذت‌های عامیانه کامیلا با روژک را با تجربیات ظریف‌تر او با وارچفسکی مقایسه می‌کند، مشخص می‌شود که هر چه این زن جوان و بی‌سواد زمان بیشتری را با استاد می‌گذراند، احساسات واقعی‌تری نسبت به او پیدا می‌کند.

پس از مرگ مادرش در لهستان دهه ۱۹۸۰، وویچک دوازده ساله به قربانی اصلی خشم و سرخوردگی‌های پدرش تبدیل می‌شود؛ این پسر بچه مدام با کمربند تنبیه می‌شود. پدر وویچک گاهی تلاش می‌کند با او صمیمی شود، اما خیلی زود دوباره به رفتارهای تندخویانه خود بازمی‌گردد. به جز بارتک، دوست وویچک، هیچ‌کس برای کمک به او کاری نمی‌کند. در زمان حال، وویچک روزنامه‌نگاری عبوس است که بیشتر اوقات فراغت خود را به تنهایی به غارنوردی می‌گذراند. او نیز درست مانند پدرش، مشکلات جدی در کنترل خشم دارد. تانیا، یکی از هم‌نوردانش در غارنوردی، کشش عجیبی به او پیدا می‌کند، اما شاید حتی عشق یک زن خوب هم برای نجات او کافی نباشد.

گروه کوچکی از کاوشگران فضایی، از جمله یک زن، زمین را ترک می‌کنند تا تمدن جدیدی را آغاز کنند. آن‌ها متوجه نیستند که پایان رویای خود را در درون خود حمل می‌کنند. آن‌ها یکی پس از دیگری می‌میرند، در حالی که فرزندانشان به یک فرهنگ بومی و بدوی بازمی‌گردند و اسطوره‌های جدید و خدایی جدید خلق می‌کنند.