پل موریرا، روزنامه‌نگار تحسین‌شده، بررسی می‌کند که روسیه چگونه افکار عمومی را دستکاری می‌کند، دولت‌های دموکراتیک را تضعیف می‌سازد و برای تغییر رویدادهای جهان تلاش می‌کند. چهره عمومی این سیاست خارجی، شبکه‌های خبری دولتی مانند اسپوتنیک و راشا تودی هستند. اما در سایه‌ها، بخش پنهانی در حال فعالیت است: هکرها و ترول‌هایی که برنامه‌های روسیه را پیش می‌برند. روس‌ها می‌دانند که ذهنیت عمومی نسبت به کشورشان به پایین‌ترین حد خود رسیده و روس‌هراسی بسیار گسترده است. پیام آن‌ها با برچسب غیرقانونی بودن آلوده شده است. اما ماشین جنگ اطلاعاتی روسیه چگونه کار می‌کند؟

در فوریه ۲۰۱۴، گروه‌های شبه‌نظامی در خیابان‌های کی‌یف با پلیس جنگیدند و رئیس‌جمهور یانوکوویچ را سرنگون کردند. آن‌ها دولت جدیدی را پایه‌گذاری کردند. به گفته رسانه‌های غربی، آن‌ها قهرمانان انقلاب بودند. اما در واقع، آن‌ها شبه‌نظامیان راست افراطی و به شدت مسلح هستند. گروه‌هایی مانند بخش راست، آزوف یا اسووبودا نیروهای نامنظم موازی ایجاد کردند که به راحتی از کنترل خارج می‌شوند. در اودسا، در مه ۲۰۱۴، آن‌ها مسئول زنده زنده سوزاندن ۴۵ نفر بودند بدون اینکه با هیچ اتهامی مواجه شوند. چطور دموکراسی‌های غربی صدای اعتراض خود را بلند نکرده‌اند؟ به احتمال زیاد به این دلیل که این شبه‌نظامیان ناسیونالیست اوکراینی در واقع نقش مهمی در جنگی با ابعاد بسیار بزرگ‌تر ایفا کردند. انقلاب اوکراین به شدت مورد حمایت دیپلماسی ایالات متحده بود. در جنگ سرد جدیدی که روسیه را در مقابل ایالات متحده قرار می‌دهد، اوکراین یک مهره تعیین‌کننده است؛ یک مهره تاکتیکی برای مهار جاه‌طلبی‌های پوتین. مستند «اوکراین، ماسک‌های انقلاب» ساخته پل موریرا بر این گوشه تاریک و نادیده‌گرفته‌شده نور می‌تاباند.