در این تصویر بسیار سرگرم‌کننده از یکی از بزرگ‌ترین هنرمندان قرن بیستم، باب دیلن توسط طرفداران نوجوان محاصره شده است، وارد بحث‌های فلسفی داغ با خبرنگاران می‌شود و با نوازندگان همکارش جوآن بائز، داناوان و آلن پرایس وقت می‌گذراند.

میراث این گروه راک نمادین را در اولین مستند بزرگی که داستان آن‌ها را روایت می‌کند، تجربه کنید. این تاریخچه شفاهی و چندبعدی که توسط تاد هینز و با روحیه آوانگارد همان دوران کارگردانی شده است، مصاحبه‌های اختصاصی را با تصاویر آرشیوی خیره‌کننده ترکیب می‌کند.

این فیلم که بخشی مستند، بخشی فیلم کنسرت و بخشی رویایی تب‌آلود است، روح ناآرام آمریکا در سال ۱۹۷۵ و موسیقی شادی‌بخشی را که دیلن در پاییز آن سال اجرا کرد، به تصویر می‌کشد.

داستان جذاب انقلاب فرهنگی، اجتماعی، معنوی و موسیقیایی که با ظهور بیتلز آغاز شد. این مستند با بررسی تأثیری که این چهار عضو گروه ابتدا در زادگاهشان بریتانیا و سپس در سراسر جهان گذاشتند، به ارزیابی مجدد گروه می‌پردازد و مسیر آن‌ها را از خرابکاران جوان تا قهرمانان ضد فرهنگ دنبال می‌کند. این اثر با مصاحبه‌های جدید و افشاگرانه با همکاران کلیدی و همچنین آرشیو غنی از تصاویر دیده‌نشده، نگاهی جسورانه و جدید به تأثیرگذارترین گروه تاریخ موسیقی و تأثیر ماندگار آن‌ها بر فرهنگ عامه دارد.

زندگی و آثار رابرت فرانک، به عنوان عکاس و فیلم‌ساز، چنان در هم تنیده شده‌اند که هر دو یکی هستند. گستره وسیع فعالیت‌های او، از کتاب «آمریکایی‌ها» در سال ۱۹۵۸ تا به امروز، به شکلی صمیمانه در مجموعه عظیم آثار هنری او ثبت شده است. از اوایل دهه ۹۰، فرانک فیلم‌ها و ویدیوهای خود را با همکاری تدوین‌گر درخشان، لورا ایزرائیل ساخته است؛ کسی که به او کمک کرد تا آثارش را شخصی نگه دارد و جرقه روشنگر اولین تماس بین دوربین و آدم‌ها یا مکان‌ها را حفظ کند. «پلک نزن» پرتره‌ای هم‌سو از ایزرائیل درباره دوست و همکارش است؛ مجموعه‌ای زنده از تصاویر، صداها، خاطرات، فقدان‌های ژرف و دوستی‌هایی که ردی سریع و گذرا از زندگی مردی سوئیسی‌تبار به جا می‌گذارد که خود را به سبک آمریکایی بازتعریف کرد و در سن ۹۰ سالگی، همچنان بر جایگاهی که خودش ساخته، ایستاده است.

در سال ۱۹۵۷ در سانفرانسیسکو، یک شاهکار ادبی آمریکایی به دادگاه کشیده می‌شود. فیلم «زوزه» این دوران تاریک را با استفاده از سه روایت درهم‌تنیده بازگو می‌کند: رویدادهای پرفرازونشیب زندگی آلن گینزبرگ جوان که او را به یافتن صدای واقعی هنری‌اش رساند، واکنش جامعه (دادگاه اتهام به بی‌اخلاقی)، و انیمیشن‌های ذهن‌برانگیزی که بازتاب‌دهنده اصالت شگفت‌انگیز خود شعر هستند. هر سه روایت در یک اثر تلفیقی و ساختارشکن به هم می‌پیوندند تا لحظه‌ای محوری یعنی تولد یک خرده‌فرهنگ را به تصویر بکشند.

سفری جذاب و احساسی به دنیای نویسنده نامدار، ویلیام اس. باروز؛ مردی که او را به سردی یک کوه یخ در یک شب زمستانی می‌دانستند.

لارنس فرلینگتی، شاعر و نقاش، یکی از بناهای یادبود زنده‌ی جهان در عرصه‌ی هنر و ادبیات است. برای بیش از نیم قرن، فرلینگتی با تعامل قدرتمند خود با جامعه و موضع ایدئولوژیکی که اغلب او را در تضاد با جریان‌های سیاسی زمانه‌اش قرار می‌داد، به شکل‌گیری جریان‌های شعر و ادبیات کمک کرد. رفتار آرام و پشت‌صحنه‌ی فرلینگتی و ظاهر بی‌تکلف او ممکن است برخی مخالفان را آرام یا حتی فریب داده باشد، در حالی که او در واقع یک مزدور ادبی و شورشی در خط مقدم انقلاب فرهنگی ما بود.

«ترکیب وحشی» پرتره‌ای از نظر بصری جذاب از آرتور راسل، آهنگساز پیشرو، خواننده و ترانه‌سرا، نوازنده ویولنسل و تهیه‌کننده موسیقی دیسکو است. آرتور پیش از مرگش در سال ۱۹۹۲، آثار موسیقی پرشماری خلق کرد که هم موسیقی پاپ و هم پتانسیل‌های متعالی هنر انتزاعی را در بر می‌گرفت. اکنون، با گذشت بیش از پانزده سال از درگذشت او، آثار آرتور سرانجام مخاطبان خود را پیدا می‌کنند. ولف در این مستند از تصاویر آرشیوی کمیاب و نظرات خانواده، دوستان و نزدیک‌ترین همکاران آرتور استفاده می‌کند تا این داستان تاثیرگذار و مهم را روایت کند.

مجموعه‌ای از تصاویر فیلم‌های خانگی و خصوصی با قدمت بیش از ۳۰ سال که توسط فیلم‌ساز آوانگارد لیتوانیایی-آمریکایی، یوناس مکاس، فیلم‌برداری شده و توسط خود او «کاملاً تصادفی» و بدون توجه به ترتیب زمانی گردآوری شده است.

پرتره‌ای از پل بولز (۱۹۱۰-۱۹۹۹)، نویسنده، آهنگساز و جهانگردی که یکی از مرموزترین هنرمندان قرن بیستم به شمار می‌رود، از نگاه فیلم‌سازی که از سن نوزده سالگی شیفته نبوغ او بوده است. در مستند شاعرانه و تاثیرگذار جنیفر بایچوال با عنوان «بگذار فرود آید: زندگی پل بولز»، در پس‌زمینه مناظر دراماتیک شمال آفریقا، رازهای بولز (نویسنده مشهور رمان آسمان سرپناه) شروع به فاش شدن می‌کند. مصاحبه‌های صریح و کمیاب با بولز گوشه‌نشین در خانه‌اش در طنجه و همچنین در نیویورک در جریان آخرین ملاقات فوق‌العاده‌اش با آلن گینزبرگ و ویلیام باروز، با دیدگاه‌های متناقض حامیان و منتقدان او ترکیب شده است. بولز که در آن زمان در اواسط دهه هشتاد زندگی خود بود، با صراحتی بی‌سابقه درباره آثارش، زندگی خصوصی جنجالی‌اش و روابطش با گرترود استاین، تنسی ویلیامز، ترومن کاپوتی، نویسندگان نسل بیت و همسرش جین بولز که او نیز نویسنده بود، صحبت می‌کند.

مستندی درباره فعالیت‌های سیاسی و مبارزه‌جویانه دانشجویان در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی در دهه ۱۹۶۰ میلادی.

چهره‌های مشهور و هنرمندان، از جمله «دیوید برن» موسیقی‌دان، «اسپالدینگ گری» هنرمند اجرا، «ساندرا برنارد» کمدین، «ابی هافمن» فعال رادیکال و «آلن گینزبرگ» شاعر، اولین تجربیات جنسی خود را بازگو می‌کنند.

کاوشی در داستان زندگی ویلیام اس. باروز، به روایت خود او و بسیاری از معاصرانش از جمله آلن گینزبرگ، برایون گایسین، فرانسیس بیکن، هربرت هانکه، پتی اسمیت، تری ساوترن و ویلیام باروز جونیور.

بیش از ۲۰ شاعر معاصر آمریکای شمالی آثار خود را دکلمه کرده، می‌خوانند و اجرا می‌کنند. در ابتدای فیلم، چارلز بوکوفسکی درباره انرژی شاعران و یک شعر صحبت می‌کند. این شاعران که فرزندان معنوی والت ویتمن و چارلز اولسون محسوب می‌شوند، با لحنی وردگونه و خطابی، آثاری رادیکال و گاه آمیخته با تصاویر سیاسی معاصر خلق می‌کنند. از شاعران بلک مانتین و نسل بیت گرفته تا مینیمالیست‌هایی چون جان کیج و هنرمندانی نظیر تام ویتس، جنبه‌های مختلف شاعران را در قامت تروبادورهای مدرن به تصویر می‌کشند.

فیلم خاطرات خودزندگینامه‌ای جوناس مکاس که از تصاویر فیلم‌برداری‌شده بین سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۶۳ برگرفته شده است، سال‌های اولیه تبعید او را به تصویر می‌کشد و تلاش برای ساختن یک زندگی جدید در نیویورک و کشف تدریجی یک جامعه هنری پویا را ثبت می‌کند.

اولین فیلم خاطرات جوناس مکاس که با نام والدن نیز شناخته می‌شود، وقایع‌نگاری شش‌حلقه‌ای از زندگی او در نیویورک دهه ۱۹۶۰ است که لحظاتی با خانواده، دوستان، معشوق‌ها و بت‌های هنری‌اش را در هم می‌آمیزد. این اثر با تلفیق برخوردهای روزمره و پرتره‌هایی از صحنه هنر آوانگارد، تأملی حماسی و شخصی درباره جامعه، خلاقیت و گذر زمان شکل می‌دهد.

وقتی یک شاعر جوان یک شرکت بازاریابی را استخدام می‌کند تا خودکشی‌اش را به یک نمایش رسانه‌ای بزرگ تبدیل کند، متوجه می‌شود که نیت‌های ساختارشکنانه‌اش به سرعت به یک ژست ارتجاعی تقلیل می‌یابد.

داستانی نیمه‌اتوبیوگرافیک از کنراد روکس که برای ترک اعتیاد به فرانسه سفر می‌کند. فیلم با فلاش‌بک‌هایی به آغاز دوران روان‌گردان در سان‌فرانسیسکو همراه است. هرچند «چاپاکوا» در ابتدا به دلیل درهم‌آمیختن توهمات دارویی روکس با واقعیت و برش‌های تصاویر رنگی به سیاه و سفید و تک‌رنگ گیج‌کننده به نظر می‌رسد، اما ساختاری کلاسیک با آغاز، میانه و پایان دارد.

باربارا، زن جوانی که غرق در ناامیدی است، به خودکشی فکر می‌کند؛ در حالی که مردی که در کلیسا با او آشنا شده و یک زوج متاهل تلاش می‌کنند او را متقاعد کنند که زندگی هنوز ارزش زیستن دارد. فیلم مکاس این درام صمیمی را با تاملی گسترده‌تر در مورد بیگانگی، سیاست و تلاطم‌های اوایل دهه ۱۹۶۰ آمریکا در هم می‌آمیزد.