یکی بود یکی نبود، پیرزنی دانا و مهربان نوزادی را در باغچه کلم خود پیدا می‌کند. او کودک را بزرگ می‌کند و پس از مرگش، پسر که توتو نام دارد، به پرورشگاه فرستاده می‌شود. توتو به عنوان جوانی شادمان از پرورشگاه خارج می‌شود و در میلان پس از جنگ به دنبال کار می‌گردد. او در نهایت به بی‌خانمان‌ها می‌پیوندد و آن‌ها را سازماندهی می‌کند تا در یک زمین خالی، زاغه‌ای بسازند. اما وقتی بسازوبفروش‌های حریص زمین این جامعه کوچک را تهدید می‌کنند، توتو برای یافتن یک راه نجات غیرممکن به تمام کمک‌های ممکن نیاز خواهد داشت.