یک کاوش تجربی پیچیده و جذاب در زمان و هویت؛ پاد ساعت فیلمی با اصالت واقعی و شگفت‌انگیز است. این اثر با ترکیب درخشان تکنیک‌های فیلم و ویدیو، مطالعه روان‌شناختی و پارانوئید آردن و باند درباره یک قمارباز حرفه‌ای را به تصویر می‌کشد که تبدیل به غیب‌گویی رهاشده در زمان شده است و اضطراب‌هایی را که به آگاهی بسیاری از افراد در جامعه غربی نفوذ کرده، روی پرده سینما ثبت می‌کند.

یک روان‌درمانگر به درون ذهن زنی که مبتلا به اسکیزوفرنی تشخیص داده شده نفوذ می‌کند و در آنجا نه جنون، بلکه احساس گناه جنسی شکنجه‌کننده‌ای را می‌یابد که توسط تابوهای جامعه شکل گرفته است.

فیلم «جدایی» به زندگی درونی زنی در دورانی می‌پردازد که دچار فروپاشی زناشویی و احتمالاً روانی شده است. گذشته و آینده‌ی احتمالی او از طریق روایتی تکه‌تکه اما درخشان و اغلب طنزآمیز آشکار می‌شود؛ روایتی که در آن رویاها و خواسته‌ها به اندازه‌ی فضای «لندن پرجنب‌وجوش» (همراه با موسیقی گروه پروکول هاروم و نمایش نور مارک بویل) واقعی هستند.