این فیلم بسیار شخصی به نویسندگی اینگمار برگمان، درباره یک رابطه مخرب است که ازدواج یک بازیگر زن (ماریان) و یک موسیقی‌دان (مارکوس) را ویران می‌کند. ماریان که می‌خواهد به این رابطه ادامه دهد، با معشوق خود هم‌خانه می‌شود. اما او از تصمیم مارکوس مبنی بر عدم واگذاری حضانت دخترشان عذاب می‌کشد. در نهایت مارکوس اعلام می‌کند که ممکن است راه حلی برای این بن‌بست داشته باشد، اما این امر به فریب، دروغ و در نهایت، تراژدی منجر می‌شود.

هنگامی که زنی به نام "نادجا" باردار می‌شود. او و همسرش تصمیم می‌گیرند که به شمال سوئد سفر کنند و رابطه‌ی خود را دوباره از نو آغاز نمایند. همه چیز خوب پیش می‌رود تا اینکه اتفاقاتی رخ می‌دهد و سفر عاشقانه‌ی این زوج به یک کابوس ترسناک و عجیب تبدیل می‌شود و ....

داستانی امیدبخش درباره‌ی اینکه چگونه قدرت عشق، موسیقی و رقص می‌تواند مردم را تغییر دهد. این فیلم دنباله‌ای مستقل برای فیلم «همان‌گونه که در بهشت است» محسوب می‌شود.

یوهانا به عنوان روزنامه‌نگار در یک مجله زنان کار می‌کند. اما رئیس او یک احمق است، حقوقش ناچیز است و همسرش او را به خاطر یک زن جوان‌تر ترک کرده است. او در بحبوحه یک بحران بزرگ در زندگی‌اش، تصمیم می‌گیرد یک داروی جدید را امتحان کند

در طول یک روز واحد، سرنوشت چندین آدم مختلف با یکدیگر تلاقی می‌کند. این شب برای همه آن‌ها به شبی فراموش‌نشدنی تبدیل می‌شود؛ شبی که در آن تصادف‌ها و اتفاقات، زندگی‌شان را برای همیشه تغییر می‌دهد.

پنج گفتگو، چارچوب یک ازدواج ناموفق را در این فیلم به نویسندگی اینگمار برگمان درباره والدینش شکل می‌دهند. آنا، همسر گناهکار (با بازی پرنیلا آگوست)، رابطه خارج از ازدواج خود را نزد یک کشیش که دایی‌اش جیکوب (با بازی ماکس فون سیدو) است، فاش می‌کند. جیکوب او را تحت فشار می‌گذارد تا گناهانش را نزد همسرش هنریک اعتراف کند. با رفت و برگشت فیلم در زمان، مفهوم حقیقت به چالش کشیده می‌شود. توماس، معشوقه آنا، و هنریک درخواهند یافت که اعترافات آنا هیچ‌کس را تبرئه نمی‌کند و تنها قدرت وارد کردن رنج بیشتری را دارد.