داستانی درباره بالتازار جوان که از یک رویداد شگفت‌انگیز به رویداد دیگری پرتاب می‌شود. او در مسیر خود از میان سرزمینی طاعون‌زده، با کابالیست‌ها، کشیش‌ها و در نهایت با خودش ملاقات می‌کند.

یک استاد پزشکی سرشناس که خود را در آستانه پاییز زندگی‌اش می‌بیند، به ارزیابی دستاوردها و تجربیات خود می‌پردازد. آنتون چخوف در یکی از نامه‌هایش در خلاصه کردن «یک داستان کسالت‌بار» نوشت: «در نهایت به همان چیزی ختم می‌شود که از دیرباز شناخته شده است: اینکه زندگی آگاهانه بدون یک جهان‌بینی مشخص، زندگی نیست، بلکه عذاب و وحشت است.» شخصیت اصلی، پروفسور نیکولای استپانوویچ، شخصیتی نمادین از کل آثار چخوف است؛ یک روشنفکر روسی در اواخر قرن نوزدهم که از ملال و احساس بیهودگی خود و بی‌معنایی وجودش افسرده شده است.

جوزف برای ملاقات با پدرش به یک آسایشگاه مخروبه می‌رود. او سفری عجیب را در اتاق‌های متعدد آسایشگاه آغاز می‌کند که هر کدام جهان‌هایی ساخته‌شده از خاطرات، رویاها و کابوس‌های او را تداعی می‌کنند.

داستان در ورشوی قرن نوزدهم می‌گذرد. سستی و بی‌کاره بودن اشراف که با حقوق بازنشستگی خود در امنیت هستند و برای پذیرش ریسک‌های تجاری جدید تنبلی می‌کنند، ووکولسکی را ناامید می‌کند. توانایی او در کسب پول مورد احترام است، اما به دلیل نداشتن خانواده و جایگاه اجتماعی بالا، با او با تحقیر رفتار می‌شود. به دلیل کمک مخفیانه او به پدر بی‌پول اما بانفوذ «عروسک»، این دختر از علاقه او باخبر می‌شود.

یک روز از زندگی یک مرد الکلی. کوبا با کمک دوست‌دخترش کریسیا تلاش می‌کند تا دوباره کنترل زندگی خود را به دست آورد` به دست بگیرد.

داستان پیش از جنگ جهانی دوم اتفاق می‌افتد و حول محور پاول، یکی از اعضای یک خانواده محافظه‌کار و طبقه متوسط، و عشق او به لیدکا، یک رقصنده تاکسی می‌چرخد. قراردادهای اجتماعی و ناتوانی این دو عاشق در به چالش کشیدن این نیروها، به نفع پاول و لیدکا تمام می‌شود. زمانه تغییر می‌کند، جنگ آغاز می‌شود و پاول به آشویتس فرستاده می‌شود، در حالی که لیدکا با پسرعموی او ازدواج می‌کند. با این حال عشق آن‌ها زنده مانده و دیگر قراردادهای اجتماعی اهمیتی ندارند.