به یک مرد دائم‌الخمر و بدرفتار، از طریق یک افسانه نشان داده می‌شود که مسیر زندگی‌اش چقدر اشتباه بوده است؛ افسانه‌ای که می‌گوید آخرین کسی که در شب سال نو پیش از به صدا درآمدن زنگ ساعت دوازده بمیرد، محکوم است تا هدایت کالسکه مرگ را بر عهده بگیرد و خستگی‌ناپذیر به جمع‌آوری ارواح تازه برای سال آینده بپردازد.

نبش قبر، شکنجه، راهبه‌های تسخیرشده و مراسم سبت شیطانی: فیلم افسانه‌ای بنجامین کریستنسن از مجموعه‌ای از بخش‌های دراماتیک استفاده می‌کند تا این فرضیه علمی را بررسی کند که جادوگران قرون وسطی از همان هیستری رنج می‌بردند که بیماران روانی در آغاز قرن بیستم با آن مواجه بودند. اما خود فیلم اصلا جدی نیست؛ بلکه معجونی جادویی از صحنه‌های ترسناک، چندش‌آور و کمدی سیاه است.

وقتی مردی نسبت به خانواده‌اش رفتار مستبدانه‌ای پیش می‌گیرد، زنان خانه تصمیم می‌گیرند درس قدرشناسی به او بدهند.