در یک ایستگاه راه‌آهن روستایی در چکسلواکی اشغالی، شاگرد یک متصدی دست‌وپاچلفتی در آرزوی رهایی از باکرگی خویش است. این مرد جوان که نسبت به جنگ و مقاومت پیرامونش بی‌تفاوت است، سفری را برای بیداری جنسی و خودشناسی آغاز می‌کند و در ایستگاه دورافتاده و خواب‌آلود خود، با دنیایی از سرخوردگی، اروتیسم و ماجراجویی روبه‌رو می‌شود.

در پراگ دهه ۱۹۳۰، یک مسئول چک در مرده‌سوزخانه که قویاً معتقد است سوزاندن اجساد انسان را از رنج‌های دنیوی رها می‌کند، به شکلی گریزناپذیر به سمت نازیسم کشیده می‌شود.

لموئل گالیور دچار تصادف رانندگی شده و سفر خود را در حومه ناشناخته شهر با پای پیاده ادامه می‌دهد. او در جاده خرگوش مرده‌ای را پیدا می‌کند که مانند یک انسان لباس پوشیده است و ساعتی را از جیب جلیقه‌اش برمی‌دارد. خانه نیمه‌ویرانی که او واردش می‌شود، لموئل را به یاد دوران کودکی‌اش می‌اندازد و خاطره‌ای دردناک از دختری به نام مارکتا که سال‌ها پیش غرق شده بود و او بسیار دوستش می‌داشت را زنده می‌کند. گالیور خود را در بالنیباربی می‌یابد؛ کشوری که قوانین و آداب آن را نمی‌فهمد و به همین دلیل مدام به عفت عمومی توهین می‌کند. امروز روزی است که به مردم دستور داده شده دهان خود را بسته نگه دارند و آن‌ها مهمان خود را نیز مجبور به این کار می‌کنند. او با بازجویی‌های سختی روبه‌رو می‌شود و برایش دشوار است توضیح دهد که او اسکار، همان خرگوشی که ساعتش در دست او پیدا شده، نیست.

فرانک به ملاقات دوستش جوزف می‌رود و جوزف او را با خرگوش‌های اصیل خود و همسرش مری آشنا می‌کند. فرانک بیشتر مجذوب این واقعیت تا حدی نگران‌کننده می‌شود که حصار باغ جوزف و مری کاملاً از انسان‌های زنده‌ای تشکیل شده که دست یکدیگر را گرفته‌اند.