یک آمریکایی در پاریس با تلکه‌کردن دوستان شاغلش روزگار می‌گذراند. او با باور قلبی به طالع‌بینی خود، پس از مرگ عمه ثروتمند آمریکایی‌اش، با پول قرضی مهمانی بزرگی به پا می‌کند.

یک دزد خرده‌پا خودرویی را می‌دزدد و در اقدامی تکانشی، یک پلیس موتورسوار را به قتل می‌رساند. او که تحت تعقیب مقامات است، تلاش می‌کند دختری را متقاعد کند تا با او به ایتالیا فرار کند.

برونو فارستیه، عکاس خبری، با وجود نداشتن باورهای سیاسی، به یک گروه شبه‌نظامی کشیده می‌شود که در ژنو مشغول جنگی پنهان علیه جنبش استقلال‌طلبی الجزایر است.

آنیس واردا با این پرتره هم‌زمان از یک خواننده زن که در انتظار نتایج آزمایش بیوپسی خود در شهر سرگردان است، پاریس دهه شصت را به زیبایی به تصویر می‌کشد. فیلم «کلئو از ۵ تا ۷» که وقایع‌نگاری دقیق دقایقی از زندگی یک زن است، ترکیبی پرشور از سینما حقیقت زنده و ملودرام است که موسیقی متن آن اثر میشل لوگران بوده و ژان‌لوک گدار و آنا کارینا نیز در آن نقش‌های کوتاهی ایفا می‌کنند.

فرانتس و آرتور، دو جوان تنبل و شیفته سینما، روزهای خود را با تقلید از ضدقهرمان‌های فیلم‌های نوآر و وسترن هالیوودی می‌گذرانند و در عین حال به دنبال اودیل زیبا هستند. این سه‌گانه ناسازگار در هر فرصتی هنجارها را زیر پا می‌گذارند، چه با رقص‌های هماهنگ در کافه‌ها و چه با بازیگوشی و دویدن در موزه لوور. در نهایت، نگاه رمانتیک آن‌ها به یاغی‌گری، آن‌ها را به برنامه‌ریزی برای یک سرقت سوق می‌دهد، اما بی‌تجربگی‌شان ممکن است آن‌ها را در شعله‌های شکوه به کام مرگ بکشاند؛ چیزی که شاید دقیقاً همان چیزی باشد که خودشان می‌خواهند.

زنی که با یک گروه تروریستی همکاری می‌کند، به طرز خطرناکی به افسر پلیسی که نگهبان بانک مورد نظر آن‌ها برای سرقت است، نزدیک می‌شود.

آیا هنوز خاطرت هست که چگونه و چند وقت پیش، افکارمان را تعلیم دادیم؟ بیشتر اوقات از یک رویا آغاز کردیم. ما از اینکه چگونه در تاریکیِ مطلق، رنگ‌هایی با چنین شدت در ما پدیدار شد، شگفت زده بودیم. در قالب صدایی لطیف و آرام که موضوعاتی غافلگیرکننده، عمیق و به جا را بیان می‌کند. تصویر و کلمات همانند رویایی ناخوشایند هستند که بر شبی طوفانی نگاشته شده‌اند. زیر نظر یک چشم غربی. بهشت گمشده. جنگ همینجاست. چیزی جز سکوت نیست. چیزی جز ترانه‌ای انقلابی، یک داستان با پنج فصل، درست مثل پنج انگشت یک دست.

در اواخر دهه ۱۹۶۰، نسل پس از جنگ شروع به شورش علیه والدین خود کردند. این نسلی بود که از سرمایه‌داری ضدکمونیستی و دستگاه دولتی که در آن گرایش‌های فاشیستی می‌دیدند، ناامید شده بود. این نسل شامل اولریکه ماینهوف روزنامه‌نگار، هورست مالر وکیل، هولگر ماینس فیلم‌ساز و همچنین دانشجویانی چون گودرون انسلین و آندریاس بادر بود.

فیلمسازان در مورد چگونگی تاثیر کتاب "سینما به روایت هیچکاک" نوشته "فرانسوا تروفو" بر روی زندگی حرفه ای او بحث می کنند...

«ایده ساده است؛ یک زن متاهل و یک مرد مجرد با هم ملاقات می‌کنند؛ آن‌ها عاشق می‌شوند، بحث می‌کنند، مشت‌ها به پرواز درمی‌آیند؛ سگی میان شهر و روستا سرگردان می‌شود؛ فصل‌ها می‌گذرند؛ مرد و زن دوباره ملاقات می‌کنند؛ سگ خود را میان آن‌ها می‌یابد؛ دیگری در یکی است، یکی در دیگری است و آن‌ها سه نفر هستند؛ شوهر سابق همه چیز را در هم می‌شکند؛ فیلم دومی آغاز می‌شود: همانند فیلم اول، و در عین حال متفاوت؛ از نژاد بشر به استعاره عبور می‌کنیم؛ این با پارس کردن سگ و گریه‌های یک نوزاد پایان می‌یابد؛ در این میان، ما افرادی را خواهیم دید که از سقوط دلار، حقیقت در ریاضیات و مرگ یک سینه سرخ صحبت می‌کنند.» - جی‌ال‌جی

یک تامل سه بخشی (دوزخ، برزخ و بهشت) درباره شهر سارایوو در پی جنگ بوسنی، درباره فلسطین و اسرائیل، و درباره خودِ پدیده جنگ.

در هتل ساحلی یک دریاچه، میشل پیکولی با ژان-لوک گدار درباره صدمین سالگرد سینما گفتگو می‌کند. گدار می‌پرسد چرا وقتی تاریخ فیلم به موضوعی فراموش‌شده تبدیل شده است، باید تولد سینما را جشن گرفت. پیکولی در طول مدت اقامتش در هتل، فرضیه گدار را به چالش می‌کشد و آن را آزمایش می‌کند.

کارگردان نامدار، ژان-لوک گدار، در این فیلم به تامل درباره جایگاه خود در تاریخ سینما، تعامل صنعت سینما و فیلم به عنوان هنر، و همچنین فرآیند خلق اثر هنری می‌پردازد.

یکی از نوادگان شکسپیر تلاش می‌کند تا نمایشنامه‌های او را در جهانی بازسازی کند که پس از فاجعه چرنوبیل و نابودی بخش اعظم تمدن بشری، در حال بازسازی خود است.

گاسپار بازین کارگردان در حال کار روی یک فیلم سینمایی جدید است. در حال حاضر، او هنوز در مرحله جذب سرمایه و انتخاب بازیگران قرار دارد. او از ژان آلمریدا کمک می‌خواهد، تهیه‌کننده‌ای که زمانی محبوب بوده اما اکنون دوران سختی را می‌گذراند و برای تامین سرمایه مورد نیاز پروژه‌هایش با مشکلات زیادی روبروست. همسرش اوریدیس رویای ستاره سینما شدن را در سر می‌پروراند. یک بازی انحرافی بین این دو مرد شکل می‌گیرد؛ آلمریدا می‌خواهد همسرش را راضی نگه دارد، اما به دلیل شهرت بازین به عنوان یک اغواگر اصلاح‌ناپذیر، تمایلی به درخواست نقش برای اوریدیس ندارد.

سال ۱۹۸۱: در لحظه‌ای که جناح چپ قدرت را به دست آورد، تلویزیون فرانسه به گدار ماموریت داد تا فیلمی با موضوع تغییر بسازد. این فیلم نیز مانند «نامه‌ای به فردی بواش»، از ناممکن بودن اجرای این ماموریت متولد شد؛ چرا که فضایی که تغییر در آن ظاهر می‌شود، خود تصویر نیست، بلکه فاصله میان تصاویر است.

فیلم «اینجا و جایی دیگر» نام خود را از تصاویر متضادی گرفته است که از فداییان فلسطینی و یک خانواده فرانسوی در حال تماشای تلویزیون در خانه نشان می‌دهد. این اثر که در ابتدا توسط گروه ژیگا ورتوف به عنوان فیلمی درباره مبارزان آزادی‌خواه فلسطینی فیلمبرداری شده بود، بعدها توسط گدار به همراه آن ماری میویل بازسازی و تدوین شد.

در حین ساخت یک فیلم ویدئویی درباره یک چاپخانه کمونیستی، یک عضو اتحادیه و یک فعال چپ‌گرا درباره نحوه ارائه اطلاعات خود بحث می‌کنند؛ به ویژه اینکه چگونه برای دو تصویر خاص زیرنویس بنویسند: یکی از اعتراضات در پرتغال و دیگری از اعتصاب در فرانسه. یکی از آن‌ها تصمیم می‌گیرد به پسرش که یک کارگر یدی است و همراه با دوست‌دخترش در خارج از پاریس زندگی می‌کند نامه بنویسد و از مشکلاتش به این مرد جوان بگوید.

ژان لوک گدار ویدیو و فیلم را در استودیوی خود در گرنوبل ترکیب می‌کند و درباره چگونگی تامین بودجه فیلم بحث می‌کند. داستان روی دو مانیتور روایت می‌شود؛ جایی که یک زوج جوان طبقه کارگر در یک مجتمع آپارتمانی بلندمرتبه و خفقان‌آور زندگی می‌کنند و خیانت زن، جرقه‌ای برای اختلافات زناشویی آن‌ها می‌شود.

موضوع فیلم، عکسی از جین فوندا در حال بازدید از هانوی در طول جنگ ویتنام است. این فیلم می‌پرسد که جایگاه روشنفکر در مبارزه طبقاتی چیست و به طنزآمیز بودن حضور جین فوندا در این عکاسی صحنه‌سازی‌شده اشاره می‌کند.

تفسیر ژان لوک گدار و ژان پیر گورین از دادگاه «شیکاگو هشت» یا همان «شیکاگو هفت» که پس از فعالیت‌های اعتراضی کنوانسیون ملی دموکراتیک در سال ۱۹۶۸ برگزار شد. قاضی هافمن به شخصیت قاضی هیملر (با بازی ارنست منزر) تبدیل می‌شود و متهمان به نمادی کوچک از انقلاب فرانسه بدل می‌گردند.

فیلمی با رویکرد سیاسی که در آن تصاویری الهام‌گرفته از یک فیلم وسترن هجوآمیز، با حمله به تمامی کلیشه‌های سینمایی تا آن زمان و بحث درباره ماهیت و امکان شکل‌گیری سینمای انقلابی همراه می‌شود.

دو مبارز به نام‌های امیل روسو و پاتریشیا لومومبا در یک استودیوی تلویزیونی متروکه و خلوت، درباره زبان به بحث و گفتگو می‌پردازند. آن‌ها با اشاره به کلام گفتاری به عنوان «دشمن» (سلاحی که توسط نظام حاکم برای سردرگم کردن جنبش‌های آزادی‌بخش استفاده می‌شود)، به ساختارشکنی معانی صداها و تصاویر می‌پردازند تا به «نقطه صفر» بازگردند و لذت واقعی یادگیری را تجربه کنند.

هم‌زمان با رشد فرهنگ مصرف‌گرایی در شهر پاریس و میان مردم فرانسه، یک زن خانه‌دار که به همراه همسر و دو فرزندش در یک آپارتمان بلندمرتبه زندگی می‌کند، برای تامین هزینه‌های زندگی به تن‌فروشی روی می‌آورد.

در هفت بخش مختلف، گدار، ایونس، کلاین، لولوش، مارکر، رنه و واردا همدردی و حمایت خود را از ارتش ویتنام شمالی در طول جنگ ویتنام به تصویر می‌کشند.

پائولا نلسون برای ملاقات با معشوقش، ریچارد پولیتزر، به آتلانتیک سیتی می‌رود اما با جسد او مواجه می‌شود و تصمیم می‌گیرد درباره مرگش تحقیق کند. او در اتاق هتلش با تایفوس ملاقات می‌کند و در نهایت او را بیهوش می‌کند. جسد تایفوس بعداً در آپارتمان دیوید گودیس، که یک نویسنده است، پیدا می‌شود. پائولا دستگیر و بازجویی می‌شود و از آن پس با گانگسترهای متعددی روبرو می‌شود.

زنی سطحی‌نگر در انتخاب میان شوهر بدرفتار و فاسق مغرور خود دچار تعارض و سردرگمی می‌شود.

مصاحبه‌های صریح با مردم عادی درباره معنای خوشبختی؛ مفهومی که اغلب مبهم و غیرقابل توصیف است و ایده‌آل‌های اساسی‌تر و برابری‌خواهانه‌تری مانند خودسازی، رفاه، مدارا، فرصت‌های اقتصادی و آزادی را تداعی می‌کند.

جرمی پروکوش، تهیه‌کننده فیلم‌های هنری، که از کار کارگردان خود ناراضی است، فریتس لانگ (در نقش خودش) را استخدام می‌کند تا اقتباسی از «ادیسه» را کارگردانی کند. اما وقتی به نظر می‌رسد این فیلم‌ساز افسانه‌ای در حال ساخت اثری است که شکستش حتمی است، پروکوش یک فیلم‌نامه‌نویس را برای جان بخشیدن به متن وارد کار می‌کند. با ایجاد شکاف میان این نویسنده و همسرش، زندگی حرفه‌ای و شخصی آن‌ها با یکدیگر تلاقی پیدا می‌کند.

شهرزاد به عنوان هدیه در ازای عبور آزادانه به سرزمین مقدس، به یک سلطان قدرتمند وعده داده می‌شود. وقتی زیردست سلطان او را از مرگ حتمی نجات می‌دهد، او دیوانه‌وار عاشق قهرمان خود می‌شود.

زن جوانی به یک گروه تئاتر می‌پیوندد و به مرور زمان باور می‌کند که کارگردان با یک گروه مخفی در ارتباط است و جانش در خطر بزرگی قرار دارد.

در یک روز برفی در دهکده‌ای سوئیسی، والتر برای ایجاد حسادت، کلارا را به شارلوت معرفی می‌کند. بعداً در خانه شارلوت، با بحث آن‌ها درباره زیبایی، جذابیت و صداقت، تنش‌ها بالا می‌گیرد. با وجود مقاومت‌های اولیه، احساسات غلبه می‌کنند و پیش از خداحافظی، به لحظه‌ای غیرمنتظره از صمیمیت منجر می‌شوند.

مدتی پس از ازدواج با دختری پرشور، پوزدنیچف متوجه می‌شود که تنها پیوند او با همسرش عشق جسمانی است. وقتی یک نوازنده ویولن که همسرش مرتباً با او «سونات کرویتسر» را می‌نوازد ظاهر می‌شود، زن جوان شور و اشتیاق جدیدی پیدا می‌کند. از آن پس، حسادت وجود شوهر را ذره‌ذره نابود می‌کند.

کلر زن جوان و شیک‌پوش پاریسی است که با مردی بزرگ‌تر از خود به نام ژان ازدواج کرده است. کلر با معشوقش، کلود، در آپارتمان او ملاقات می‌کند و کلود به او یک پالتوی پوست هدیه می‌دهد. حالا کلر باید راهی پیدا کند تا بدون اینکه خیانتش لو برود، با این هدیه گران‌قیمت به خانه بازگردد.

آنی‌یس، زن جوان و بورژوای اهل ژنو، نامه‌ای به دوستش می‌نویسد و تعریف می‌کند که چگونه به همسرش خیانت کرده است. آنی‌یس که مجذوب رفتارها و حرکات یک زن خیابانی برای جذب مشتری شده، تصمیم می‌گیرد از او تقلید کند و اولین مردی را که روی نیمکت باغ نشسته، وسوسه می‌کند.