یک هنرمند سابق سیرک از یک بیمارستان روانی فرار می‌کند تا به مادر بی‌دست خود که رهبر یک فرقه است بپیوندد و مجبور می‌شود به نام او دست به قتل‌های وحشیانه‌ای بزند.

تصویری از دوران جوانی کارگردان در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ در پایتخت پرجنب‌وجوش سانتیاگو. در آنجا، او تصمیم می‌گیرد شاعر شود و دست تقدیر او را به برجسته‌ترین محفل هنری و بوهیمین آن زمان معرفی می‌کند.

«با رها شدن از خودِ وهم‌آلودم، ناامیدانه به دنبال راه و معنایی برای زندگی بودم.» این جمله به بهترین شکل پروژه زندگی‌نامه‌ای آلخاندرو خودوروفسکی را خلاصه می‌کند: بازسازی ماجراجویی باورنکردنی زندگی‌اش. او در سال ۱۹۲۹ در توکوپیلا متولد شد، شهری ساحلی در حاشیه بیابان شیلی، جایی که اصول واقعیت را در حین گذراندن دوران کودکی غم‌انگیز و غریبانه‌اش به عنوان عضوی از یک خانواده بی‌ریشه کشف کرد.

ماریون و جک سعی می‌کنند با سفر به پاریس، زادگاه والدین ماریون و محل زندگی چند نفر از دوست‌پسرهای سابق او، رابطه خود را دوباره احیا کنند.