در یک ایستگاه راه‌آهن روستایی در چکسلواکی اشغالی، شاگرد یک متصدی دست‌وپاچلفتی در آرزوی رهایی از باکرگی خویش است. این مرد جوان که نسبت به جنگ و مقاومت پیرامونش بی‌تفاوت است، سفری را برای بیداری جنسی و خودشناسی آغاز می‌کند و در ایستگاه دورافتاده و خواب‌آلود خود، با دنیایی از سرخوردگی، اروتیسم و ماجراجویی روبه‌رو می‌شود.

در سال ۱۹۴۳، یک زوج بدون فرزند به نام خانواده چیژک، تصمیم می‌گیرند یک پناهنده یهودی به نام دیوید وینر را که پسر کارفرمای سابق چیژک است، در انباری مخفی آپارتمان خود پنهان کنند. چیژک از خطری که خانواده و همسایگانش را با آن مواجه کرده آگاه است، اما کمک به همنوع نیازمند خود را وظیفه‌ای بدیهی می‌داند. اما در عین حال، او به عنوان یک قهرمان نه‌چندان شجاع، از ترس به خود می‌لرزد. شرایط شخصی او با نزدیک شدن به پایان جنگ بسیار پیچیده می‌شود، چرا که او هم از سوی آلمانی‌ها و هم از سوی هموطنان چک «شریف» خود با خطر مواجه است.

دو خانواده، شبکوی و کرائوسوی، در حال جشن گرفتن کریسمس هستند، اما همه در روحیه خوبی قرار ندارند. بچه‌های نوجوان فکر می‌کنند پدرانشان کاملاً احمق هستند و پدران نیز مطمئن هستند که فرزندانشان چیزی جز شورشی‌هایی نیستند که از هر حرف آن‌ها متنفرند.

در این فیلم، تلویزیون‌ها سرشار از زندگی هستند. اگر شخصی در تلویزیون ظاهر شود (مثلاً به این دلیل که در خیابان از او فیلم‌برداری شده)، همزادی در داخل دستگاه پیدا می‌کند. این همزاد برای بقا به انرژی شخصیت واقعی نیاز دارد. هر بار که انسان واقعی تلویزیون تماشا می‌کند، همزادش انرژی حیاتی او را می‌مکد. به این ترتیب یک سری مرگ‌های مرموز رخ می‌دهد؛ افراد زیادی مقابل تلویزیون‌هایشان می‌میرند و کسی علت را نمی‌داند. اولدا، شخصیت اصلی، یکی از افرادی است که روز به روز ضعیف‌تر می‌شود. او در آستانه مرگ است تا اینکه فیسارک، یک درمانگر طبیعی، ظاهر می‌شود و به اولدا می‌آموزد که چگونه در برابر این نیروی جادویی مقاومت کرده و با آن مبارزه کند.

ویکتوریای بدطینت که به محبوبیت خواهر «خوب» و پوچ‌مغزش حسادت می‌کند، در چای کلارای زیبا ماده‌ای سمی و دیرگداز می‌ریزد. در حالی که کلارا به شکلی هیستریک ضعیف می‌شود، موفقیت ویکتوریا به طور فزاینده‌ای با احساس گناه، باج‌خواهی و نیاز آزاردهنده به کشتن دیگران برای فاش نشدن رازش، به خطر می‌افتد.

ورا چیتیلووا در اولین فیلم بلند خود، با ترکیبی از تکنیک‌های مستند و داستانی، دو داستان موازی را روایت می‌کند. داستان اول درباره اوا بوساکووا، قهرمان ژیمناستیک المپیک است که در حین گذراندن یک برنامه تمرینی طاقت‌فرسا به بازنشستگی فکر می‌کند؛ داستان دوم درباره زنی خانه‌دار است که همسرش به او بی‌توجهی کرده و قدرش را نمی‌داند.

پاول، دانشجوی جوانی که در سال ۱۹۴۲ در پراگ زندگی می‌کند، یک دختر یهودی را در اتاق زیرشیروانی آپارتمان خود پنهان می‌کند. در میان وحشی‌گری‌های ارتش اشغالگر آلمان، عشقی میان آن دو شکوفا می‌شود. پاول تنها پل ارتباطی دختر با دنیای بیرون است. سپس مادر پاول متوجه حضور دختر می‌شود و ساکنان آپارتمان را مجبور می‌کند تا تصمیم بگیرند که آیا هانا می‌تواند آنجا بماند یا خیر.