استنلی کوبریک (۱۹۲۸-۱۹۹۹) فیلمساز آمریکایی، یکی از بزرگترین‌های تاریخ و در عین حال یکی از تودارترین آن‌ها بود که در طول دوران حرفه‌ای طولانی‌اش مصاحبه‌های کمی انجام داد و هیچ‌کدام از آن‌ها فیلمبرداری نشدند. این فیلم سفری اول‌شخص در زندگی و آثار اوست که بر اساس گفتگوهای ضبط‌شده با میشل کایمان، منتقد فیلم فرانسوی، ساخته شده است.

چند سال پس از درگذشت استنلی کوبریک (۱۹۲۸-۱۹۹۹)، همسر او از جان رانسن می‌خواهد تا به محتویات حدود ۱۰۰۰ جعبه از موادی که کوبریک با دقت طبقه‌بندی کرده و به جا گذاشته بود، نگاهی بیندازد. رانسن متوجه می‌شود که بیشتر آن‌ها حاوی موادی است که نشان‌دهنده کارهای کوبریک پس از انتشار فیلم «باری لیندون» در سال ۱۹۷۵ است، یعنی زمانی که تولید فیلم‌های کوبریک کندتر شد. رانسن نوارهای تست بازیگری برای «غلاف تمام‌فلزی»، عکس‌هایی برای پیدا کردن کلاه مناسب برای «پرتقال کوکی» یا درگاه مناسب برای «چشمان کاملاً بسته» را پیدا می‌کند؛ هزاران جزئیاتی که در رویکرد دقیق کوبریک به کار رفته بود. رانسن معتقد است که این جعبه‌ها «ریتم نبوغ» را نشان می‌دهند. مصاحبه‌هایی با خانواده، کارکنان و دوستان او نیز در این مستند گنجانده شده است.

این مستند با تفسیرهایی از ستاره‌های هالیوود، بخش‌های حذف‌شده از فیلم‌ها و تصاویری از دوران جوانی استنلی کوبریک، به بررسی زندگی و آثار او می‌پردازد. کارگردان جان هارلان، برادرزن و همکار قدیمی کوبریک، با چهره‌های برجسته‌ای مانند جک نیکلسون، وودی آلن و سیدنی پولاک مصاحبه می‌کند که تاثیر آثار کلاسیک کوبریک مانند «دکتر استرنج‌لاو» و «۲۰۰۱: یک ادیسه فضایی» را توضیح می‌دهند و اینکه او چگونه نشانه‌های بصری را از فرهنگ مصرفی مانند آگهی‌های تلویزیونی جذب می‌کرد.

در زمان جنگ جهانی اول ارتش فرانسه در یک حمله غیر ممکن سعی می‌کند تا کمی از خاک تصرف شده توسط دشمن را باز پس گیرد که با شکست مواجه می‌شود بنابراین ارتش برای جلوگیری از انتقادها سه سرباز را به علت عقب نشینی در هنگام حمله و سرپیچی از دستورات به پای میز محاکمه می کشاند...