در اوایل دهه ۱۹۶۰ میلادی، هنری فورد دوم و انزو فراری در میدان نبرد لمانز وارد جنگ شدند. این نبرد حماسی شاهد کشته شدن رانندگان، تا مرز فروپاشی رفتن دودمان‌های خانوادگی و توسعه خودروی جدیدی بود که دنیای مسابقات اتومبیل‌رانی را برای همیشه تغییر داد.

دنیا پل نیومن را به عنوان بازیگر برنده اسکار با سابقه‌ای بیش از پنجاه سال و یکی از پرکارترین و محترم‌ترین بازیگران سینمای آمریکا می‌شناسد. او همچنین برای فعالیت‌های بشردوستانه‌اش مشهور بود؛ موسسه «نیومنز اون» بیش از چهارصد و سی میلیون دلار به خیریه‌های سراسر جهان کمک کرده است. با این حال، کمتر کسی از اشتیاق بنزینی او خبر دارد که به بخش مهمی از شخصیت پیچیده و چندوجهی این مرد تبدیل شد. علاقه عمیق نیومن به مسابقات اتومبیل‌رانی چنان شدید بود که نزدیک بود حرفه بازیگری او را به حاشیه ببرد. دوران مسابقات او سی و پنج سال به طول انجامید؛ نیومن چهار قهرمانی ملی به عنوان راننده و هشت قهرمانی به عنوان مالک تیم به دست آورد. نتیجه‌ای درخشان برای مردی که مسابقه دادن را تازه از چهل و هفت سالگی شروع کرده بود.

پس از اینکه دوران حرفه‌ای بروس مدسن (آدام کارولا) در سینما و تلویزیون به بن‌بست می‌رسد، او مجبور می‌شود دوباره به جاده بزند و در کلوب‌های کمدی سطح پایین یکی پس از دیگری اجرا کند، شب‌های بی‌پایانی را در هتل‌های ارزان‌قیمت بگذراند و همیشه با پروازهای معمولی سفر کند. در میان تلاش برای احیای حرفه‌اش، شعله‌ور کردن دوباره زندگی عاطفی و تامین هزینه دانشگاه دخترش، بروس یک چیز را به یقین می‌داند: او باید از این سبک زندگی جاده‌ای خلاص شود. «جاده سخت» داستان این سفر است.