مردی در زنجیر و جوانی که رویای بخشی از چیزی بودن را در سر دارد؛ او می‌خواهد به شبه‌نظامی یک گروه مسلح تبدیل شود و باید قساوتی را به کار ببندد که شاید به آن اعتقادی ندارد. شخصیت‌ها که هر کدام به صورت داوطلبانه یا ناخواسته بخشی از مکانیزمی هستند که بر آن‌ها غلبه می‌کند، عظمت یا بدبختی خود را در «حداقلی‌ترین» کارهایی که برای بقا انجام می‌دهند، آشکار می‌سازند. از آن شعر گاه بیمارگونه‌ی روزمره و حقیقت انکارناپذیر جزئیات، کشوری را می‌بینیم که بدنه اجتماعی‌اش بیمار و مجروح است.