وینسنت ون گوگ پس از ترک آسایشگاه، در خانه دکتر گاشه ساکن می‌شود و در میان عذاب‌های ناشی از زوال سلامت روانش، به نقاشی کشیدن ادامه می‌دهد. او رابطه‌ای را با دختر میزبانش آغاز می‌کند، اما دختر به زودی متوجه می‌شود که ون گوگ عاشق او نیست و قلبش تنها برای هنر می‌تپد.

در اواخر قرن نوزدهم در شارانت، ژان بارنری، کشیش پروتستان، با ترتیب دادن جدایی از همسر وسواسی‌اش باعث ناآرامی‌های محلی می‌شود. او و معشوقه‌اش عشق خود را در حالی که جهان پیرامونشان در حال تغییر است، زنده و قوی نگه می‌دارند.