کودکی تلاش می‌کند تا پدر و مادر کسل‌کننده خود را از هم جدا کند تا بتواند به گروه همکلاسی‌هایش بپیوندد که همگی فرزندان طلاق هستند.

پدر ژپتوی نجار، از یک تکه چوب، عروسکی می‌تراشد که نماد آرزوهای پنهان اوست؛ عروسکی که همدم او و برایش مانند یک پسر خواهد بود. او نامش را پینوکیو می‌گذارد. اما شگفتی او را تصور کنید وقتی متوجه می‌شود این عروسک گویی با جادو حرکت می‌کند و جان گرفته است.