در اوایل دهه ۱۹۴۰، یک زن تن‌فروش اهل سان‌فرانسیسکو هم‌زمان با شدت گرفتن جنگ جهانی دوم از شهر بیرون رانده می‌شود. او به امید شروع یک زندگی جدید در هاوایی ساکن می‌شود.

جورج و جونیور به دنبال شکار کوچک‌ترین پیگمی جهان هستند.

پس از اینکه دارکوب زبله به جرم ولگردی از پارک شهر بیرون انداخته می‌شود، تصمیم می‌گیرد شرایط زندگی خود را بهبود ببخشد. او در روزنامه می‌خواند که والی والروس میلیونر به دنبال به سرپرستی گرفتن یک نوزاد پسر است، بنابراین لباس نوزاد می‌پوشد و خود را پشت در خانه والی می‌گذارد.

دارکوب زبله که بیکار شده است، از نداشتن سرپناه شکایت می‌کند. یک کلاهبردار چرب‌زبان او را متقاعد می‌کند تا چند «لوبیا سحرآمیز» بخرد و قول می‌دهد که این لوبیاها خانه‌دار شدنش را تضمین می‌کنند. همان‌طور که انتظار می‌رفت، دارکوب زبله از ساقه لوبیایی که رشد کرده بالا می‌رود و یک قلعه بزرگ در نوک آن پیدا می‌کند. متأسفانه، این قلعه از قبل توسط یک غول خوابیده اشغال شده است که دارکوب زبله در نهایت با هوش خود او را فریب می‌دهد و قلعه‌اش را به مجموعه‌ای از آپارتمان‌ها تبدیل می‌کند که غول به عنوان پادو و دارکوب زبله به عنوان مدیر آن فعالیت می‌کنند.

والی والروس روزها می‌خوابد و به استراحت روزانه نیاز دارد، در حالی که همسایه دیوار به دیوارش، دارکوب زبله، شب‌ها می‌خوابد و کارهای خانه‌اش را در طول روز انجام می‌دهد. نیازی به گفتن نیست که کارهای پر سر و صدای دارکوب زبله مانع خوابیدن والی بیچاره می‌شود؛ به خصوص وقتی که او برگ‌های حیاط پشتی را می‌سوزاند و دود ناشی از آن وارد اتاق والی می‌شود و لوله‌های تخت او را به یک ارگ موسیقی تبدیل می‌کند! اما در نهایت والی است که به او می‌خندد...

به طور تصادفی، سدریک (گوفی) درست قبل از مسابقه نیزه‌بازی با قهرمان مسابقات یعنی سر کامفرنس، جایگزین اربابش، سر لوین‌استیک، در زره می‌شود.

دارکوب زبله در خواب است. او زیر پتویی از برف بیدار می‌شود و می‌بیند که هم زمستان و هم یک گرگ گرسنه در خانه‌اش را می‌زنند. گرگ قصد دارد دارکوب زبله را بخورد، اما دارکوب زبله هم دقیقاً همین فکر را درباره گرگ در سر دارد.

روزنامه‌ای اعلام می‌کند که ایوان آوفولیچ، سفیر مشهور، قرار است در یک مهمانی باربیکیو با والی والروس، شهروند محلی، شرکت کند. متاسفانه در حالی که والی مشغول آماده کردن باربیکیو است، بوی استیک‌ها یک مهمان ناخوانده یعنی دارکوب زبله را به آنجا می‌کشاند. او مقداری از غذاها را از طریق سوراخ حصار می‌دزدد و سپس با تیر و کمان بقیه را هم غارت می‌کند.

والی والروس، صاحب یک مسافرخانه، آگهی‌ای در روزنامه محلی چاپ می‌کند و به دنبال یک همدم می‌گردد. دارکوب زبله این آگهی را می‌خواند و تصمیم می‌گیرد با پوشیدن لباس دخترانه و پاسخ دادن به آگهی، والی را فریب دهد تا از دست‌پخت او دلی از عزا درآورد.