ما در پشت صحنه فیلم «سالو یا ۱۲۰ روز در سودوم» هستیم. پازولینی به یک تیم فیلمبرداری کوچک به سرپرستی جی‌دیون باخمن، روزنامه‌نگار، اجازه می‌دهد تا او را همراهی کنند و او را در یک مصاحبه و گفتگوی طولانی و فوق‌العاده درگیر کنند. این مصاحبه به یک حمله طولانی، روشن‌بینانه و تند به جامعه تبدیل می‌شود که با عکس‌هایی از صحنه فیلمبرداری در یک تقابل شگفت‌انگیز از فیلم و واقعیت همراه است و پرتره استعاری پازولینی از مدرنیته را آشکار می‌سازد.

جیاچینتو به همراه همسر، ده فرزند و چندین عضو دیگر خانواده‌اش در آلونکی روی تپه‌های رم زندگی می‌کند. او مدتی قبل چشم چپ خود را حین کار از دست داده و مبلغ قابل‌توجهی پول از شرکت بیمه دریافت کرده است که آن را از بقیه خانواده پنهان نگه می‌دارد. تمام زندگی او اکنون بر پایه دفاع از پولی است که آن را متعلق به خود می‌داند، در حالی که بقیه اعضای خانواده تلاش می‌کنند او را به قتل برسانند.

چهار فاشیست فاسد و هوس‌ران، ۹ دختر و پسر نوجوان را گرد هم می‌آورند و آن‌ها را در معرض ۱۲۰ روز شکنجه سادیستی جسمی، روحی و جنسی قرار می‌دهند.

بخش پایانی سه‌گانه زندگی پازولینی سرشار از داستان‌های عجیب و غریب از بردگان و پادشاهان، اکسیرها، خیانت‌ها، شیاطین و بیش از همه، عشق و عشق‌بازی در تمام اشکال بی‌شمار آن است. مرموز و رهایی‌بخش، این یک تفسیر فوق‌العاده رویایی و بزرگسالانه از افسانه‌های عامیانه اصلی است.