گروه ایندی راک آمریکایی «دایناسور جونیور» گروهی رادیکال با صدایی متمایز است. این فیلم داستان سه مرد کاریزماتیک این گروه را روایت می‌کند: جی مسکیس (خواننده و گیتار)، لو بارلو (بیس) و مورف (درامز).

مرگ پولی استایرن، ستاره موسیقی پانک و خواننده اصلی گروه ایکس-ری اسپکس، دخترش را در این مستند صمیمی به سفری در میان آرشیوهای مادرش می‌کشاند.

از ریشه‌هایشان به عنوان یک گروه صنعتی خشن و ستیزه‌جو، تا فروپاشی‌ها و هرج‌ومرج‌ها، و رسیدن به جایگاه فعلی‌شان به عنوان یکی از ماهرترین و جاه‌طلب‌ترین گروه‌های موسیقی جهان؛ گروهی که کنسرت‌هایشان بیشتر شبیه به آیین‌های وجدآور است تا سفرهای نوستالژیک. گروه سوانز همیشه مجموعه‌ای از هنرمندان منحصربه‌فرد بوده، اما از زمان شکل‌گیری در سال ۱۹۸۲ یک عضو ثابت داشته است: مایکل گیرا، خواننده و ترانه‌سرا. این مستند با دسترسی نامحدود به صدها ساعت آرشیو دیده‌نشده از ضبط‌ها، ویدیوها و عکس‌های گیرا و سوانز، داستانی بدون فیلتر از زندگی در دنیای هنر و دشواری‌های چندین دهه فعالیت بدون حاشیه امنیت را روایت می‌کند؛ خلق آثاری که گیرا درباره‌شان می‌گوید: «مگر کار دیگری هم بلد بودم انجام دهم؟»

این مستند به بررسی مجله موسیقی تاثیرگذار «کریم» از زمان راه‌اندازی‌اش در دیترویت در سال ۱۹۶۹ تا مرگ نابهنگام ناشر آن، بری کریمر، در سال ۱۹۸۱ می‌پردازد.

اولین مستند مروری بر کارنامه هنری لیدیا لانچ که هنر تقابلی، تند و تیز و همیشه پرانرژی او را به تصویر می‌کشد. لانچ به عنوان نماد برجسته جنبش «نو ویو» در اواخر دهه ۷۰ میلادی در نیویورک، یک عمر فعالیت در موسیقی و اجرای گفتارمحور را وقف حق مطلق هر زن برای لذت‌جویی و گفتن «برو به درک!» با صدایی به بلندی هر مردی کرده است. در این دوران حملات بی‌پایان علیه زنان، این فیلم فراخوانی است برای به رسمیت شناختن تنها چیزی که ما را متحد خواهد کرد: هنر؛ به عنوان مرهمی جهانی برای تمام تروماهای ما.

داستان ناگفته‌ای از مجموعه‌ای از رویدادهای چریکی موسیقی پانک و اینداستریال در بیابان‌های کالیفرنیای جنوبی در دوران ریگان که امروزه به عنوان الهام‌بخش جشنواره‌های «برنینگ من»، «لولاپالوزا» و «کوچلا» شناخته می‌شوند. این مستند شامل مصاحبه‌ها و تصاویر کمیاب از اجرای گروه‌هایی چون سونیک یوث، مینت‌من، میت پاپتس، رد کراس، اینشتورتسنده نوی‌بائوتن، سروایول ریسرچ لابراتوریز، سویج ریپابلیک، سوانز و دیگران است.

جان لایدن، ستاره راک بریتانیایی و هم‌تیمی‌هایش، سال‌هایی را که در گروه «پابلیک ایمیج لیمیتد» به اجرای موسیقی پرداختند، مرور می‌کنند.

لو اوتنز، مخترع نوار کاست، در گذشته خود جستجو می‌کند تا بفهمد چرا نوارهای صوتی هرگز نمی‌میرند. کهنه‌کاران موسیقی راک به همراه گروهی از نوازندگان جوان که آثار خود را روی نوار کاست منتشر می‌کنند، به لو در این مسیر کمک می‌کنند تا خاطراتش را زنده کند.

داگ آیتکن، هنرمند هنرهای تجسمی، با هدف به چالش کشیدن تاثیرات مخرب مرزبندی‌های فرهنگی بر بروز خلاقیت، آزمایشی را برای کشف مسیری غیرمادی‌تر و پویاتر در خلق، نمایش و مشارکت هنری آغاز کرد. پروژه «ایستگاه به ایستگاه» شامل قطاری بود که با عبور از آمریکای شمالی، میزبان یک جامعه خلاق و دائماً در حال تغییر از هنرمندان، موسیقی‌دانان و کیوریتورها بود؛ افرادی که در طول این سفر در خلق آثار ضبط‌شده، آثار هنری، فیلم‌ها و ۱۰ رویداد منحصربه‌فرد در سراسر کشور با یکدیگر همکاری کردند.

مستند «روزهای خوش: یک دهه پانک در واشینگتن دی‌سی (۱۹۸۰-۹۰)» به بررسی جنبش مستقل و خودجوش (DIY) موسیقی پانک در پایتخت آمریکا می‌پردازد. این مستند دهه‌ای را به تصویر می‌کشد که در آن گروه‌های تاثیرگذاری چون بد برینز، مینور ثرت، گاورنمنت ایشو، اسکریم، وید، فیث، رایتس آو اسپرینگ، مارجینال من، فوگازی و دیگران، بدون محدودیت‌های شرکت‌های بزرگ موسیقی یا نظارت رسانه‌های جریان اصلی، آلبوم‌های خود را منتشر کرده و کنسرت‌هایشان را برگزار می‌کردند. از نظر تاریخی، این دوره یک نقطه عطف فرهنگی بود که پیش از انفجار موسیقی آلترناتیو در دهه ۱۹۹۰ رخ داد. سی سال بعد، روحیه اصیل و مستقل پانک در دی‌سی همچنان یادآور امید دوران جوانی، قدرت جامعه و استحکام باورهاست.

این مستند پرتره‌ای تامل‌برانگیز از یک هنرمند مشهور است که ژان میشل باسکیا، نقاش نیویورکی را در کانون توجه قرار می‌دهد. این اثر با بهره‌گیری از مصاحبه‌های مفصل انجام‌شده توسط دوست باسکیا، تامرا دیویس فیلمساز، نشان می‌دهد که او چگونه به عنوان یک هنرمند سیاه‌پوست در رشته‌ای که عمدتا در انحصار سفیدپوستان بود، فعالیت می‌کرد. این فیلم همچنین صعود باسکیا در دنیای هنر را بررسی می‌کند که منجر به رابطه نزدیک او با اندی وارهول شد و به این موضوع می‌پردازد که این نقاش جوان چگونه با تحسین، موشکافی و شهرت کنار آمد.

این مستند محصول سال ۲۰۰۵، زندگی دانیل جانستون، خواننده، ترانه‌سرا و هنرمند نابغه مبتلا به افسردگی شیدایی را از دوران کودکی تا به امروز به تصویر می‌کشد و بر بیماری روانی او و چگونگی بروز آن در قالب خودشیفتگی شیطانی تمرکز دارد.