داستان فصل پایانی و خارق‌العاده زندگی فردی مرکوری و اینکه چگونه گروه کوئین پس از مرگ او بر اثر ایدز، یکی از بزرگ‌ترین کنسرت‌های تاریخ یعنی کنسرت بزرگداشت فردی مرکوری را در ورزشگاه ومبلی برگزار کرد تا یاد او را گرامی بدارد و کلیشه‌های پیرامون اچ‌آی‌وی/ایدز را به چالش بکشد. برای اولین بار، داستان فردی در کنار تجربیات کسانی روایت می‌شود که در همان دوران به اچ‌آی‌وی مبتلا شدند و عزیزان خود را از دست دادند. پزشکان، بازماندگان و فعالان حقوق بشر از شدت و سختی زندگی در دوران همه‌گیری ایدز و هراس اخلاقی ناشی از آن می‌گویند.

در سال ۱۹۷۱، چهار دانشجوی کالج دور هم جمع شدند تا یک گروه راک تشکیل دهند. از آن زمان، این گروه خاص به نام «کوئین» ۲۶ آلبوم منتشر کرده و بیش از ۳۰۰ میلیون نسخه از آثار خود را در سراسر جهان به فروش رسانده است. محبوبیت فردی مرکوری، برایان می، راجر تیلور و جان دیکن پس از گذشت ۴۰ سال، قوی‌تر از همیشه است. اما مسیر آن‌ها همیشه هموار و بی‌دردسر نبود. کوئین سهم خود را از سختی‌ها و ضربه‌های روزگار چشید، اما آن‌ها از پس همه چیز برآمدند و این مستند نشان می‌دهد که چگونه این کار را انجام دادند؛ روایتی که در پس‌زمینه‌ای از موسیقی‌های درخشان و اجراهای زنده خیره‌کننده از گوشه و کنار جهان به تصویر کشیده می‌شود. در این فیلم، برای اولین بار، خود اعضای گروه هستند که داستانشان را بازگو می‌کنند. این اثر با مصاحبه‌های کاملاً جدید با اعضای گروه و تصاویر آرشیوی دیده‌نشده (از جمله اولین اجرای تلویزیونی آن‌ها که به تازگی کشف شده)، داستانی جذاب است که با هوشمندی، شوخ‌طبعی فراوان و صداقتی دردناک روایت می‌شود.

این نسخه بلوری و دی‌وی‌دی شامل دو فیلم کنسرت از گروه راک بریتانیایی کوئین است. بخش اول شامل دو کنسرت در مونترال فروم در نوامبر ۱۹۸۱ است. بخش دوم اجرای افسانه‌ای آن‌ها در لایو اید در ورزشگاه ومبلی در ژوئیه ۱۹۸۵ را به تصویر می‌کشد.