پولین کیل (۱۹۱۹-۲۰۰۱) بدون شک یکی از بزرگترین نام‌ها در نقد فیلم بود. او که متولد کالیفرنیا بود، اولین نقد خود را در سال ۱۹۵۳ نوشت و در سال ۱۹۶۸ به «نیویورکر» پیوست. کیل که به خاطر سبک نوشتاری بسیار جسورانه و پرشور خود ستایش و به دلیل نقدهای ذهنی و گاه بی‌رحمانه‌اش مورد انتقاد قرار می‌گرفت، نوشته‌هایش به شکلی تازه و عمیق در تجربه او از تماشای فیلم به عنوان یک تماشاگر ریشه داشت. او به یک اندازه محبوب و منفور بود؛ محبوب برای منتقدان دیگری که به شدت تحت تأثیر او بودند و منفور برای فیلمسازانی که فیلم‌هایشان را در هم می‌کوبید. کیل فیلم‌هایی را که از آن زمان به آثار کلاسیک تبدیل شده‌اند، مانند «اشک‌ها و لبخندها» نابود کرد و از آثار دیگری مانند «بانی و کلاید» تمجید کرد. او همچنین از دشواری‌های همیشگی زنان در سینما و نقد فیلم آگاه بود و سرسختانه با سکسیسم، هم در نقدهایش و هم در حضورهای رسانه‌ای‌اش مبارزه کرد.

با ظهور سریع دستگاه‌های دیجیتال، نیرویی توقف‌ناپذیر و نامرئی در حال تغییر زندگی انسان‌ها در ابعادی از میکروسکوپی تا غول‌آسا است: «کلان‌داده» (Big Data)؛ واژه‌ای که تا چند سال پیش به ندرت استفاده می‌شد اما اکنون برای بسیاری از ما، از لحظه بیداری تا خاموش کردن آخرین لامپ در اواخر شب، بر زندگی حاکم است. این جمع‌آوری و تحلیل انبوه داده‌ها در لحظه، نه تنها به ما اجازه می‌دهد تا با برخی از بزرگترین چالش‌های بشریت مقابله کنیم، بلکه به ایجاد نوع جدیدی از سیستم عصبی سیاره‌ای نیز کمک می‌کند. با این حال، همان‌طور که ادوارد اسنودن و انتشار اسناد «پریزم» نشان دادند، دسترسی به تمام این داده‌ها بهای سنگینی دارد. مستند «چهره انسانی کلان‌داده» فرصت‌ها و خطرات این انقلاب دانش خارق‌العاده را به تصویر می‌کشد.

چين، سال 1946. «ريک اوکانل» (فريزر) و «ايولين» (بلو) پسر جواني به نام «الکس» (فورد) دارند که مقبره ي «امپراطور هان» (لي) و ارتش ده هزار نفري او را کشف مي کند. خيلي زود «هان» به زندگي باز مي گردد و حالا پدر باستان شناس جاسوس «الکس» به کمک او مي آيد تا جلوي دستيابي امپراطور شيطان صفت به جاودانگي را بگيرند.