یک مادر در تلاش برای مبارزه با بحران اقتصادی در پرتغال، دو شیفت کار می‌کند تا مخارج را بپردازد، چرا که همسرش بیکار است. دختر نوجوان آن‌ها تلاش می‌کند به زندگی روزمره خود ادامه دهد، هرچند که پول به شدت کم است و این موضوع همه چیز را سخت و ناآرام می‌کند. آن‌ها با فرار از واقعیت مشترک خود، به آرامی برای یکدیگر غریبه می‌شوند، در حالی که تنش در سکوت و احساس گناه رشد می‌کند.

ژورژه د سنا مجبور به ترک کشورش شد. او ابتدا به برزیل و سپس به ایالات متحده مهاجرت کرد و هرگز به پرتغال بازنگشت. در طول تبعید ۲۰ ساله‌اش، او مکاتبات نامه‌ای مستمری با سوفیا د ملو برینر اندرسن داشت. این نامه‌ها گواهی بر دوستی عمیق بین این دو شاعر است؛ نامه‌هایی سرشار از دلتنگی و اشتیاق برای «پر کردن سال‌ها دوری با ساعت‌ها گفتگو». از طریق گزیده‌ها و ابیات، گفتگویی میان آن‌ها شکل می‌گیرد که نشان‌دهنده دیدگاه‌های متفاوت اما بیش از هر چیز، پیوند محکم آن‌ها و تلاش‌هایشان برای حفظ این رابطه تا آخرین نفس است.

دنیایی تاثیرگذار از ارواح و شبح‌ها که محکوم به لمس و عبور از کنار یکدیگر هستند، بدون آنکه واقعا با هم ملاقات کنند؛ چرا که همگی از یک رویای ابدی و واحد سر برآورده‌اند: رویای مرد جوانی که دیگر نمی‌خواهد بیدار شود و غرق در این دنیای ارواح شگفت‌انگیز شده است.

این فیلم در لیسبون روایت می‌شود و داستان یک روز از زندگی ریتا و پائولو، زوج جوان پرتغالی در دهه ۹۰ میلادی را به تصویر می‌کشد. تغییرات سریع شهر در اطرافشان، آن‌ها را وادار می‌کند تا بخواهند تمام سنت‌ها را زیر پا بگذارند و روز ازدواجشان (که فقط یک عقد محضری است) را مانند یک روز معمولی سپری کنند.