۲۵ سال پس از مستند «پاریس در حال سوختن است»، ما دوباره به دنیای پرشور رقابت‌های رقص ووگینگ در جامعه «کیکی» شهر نیویورک سفر می‌کنیم؛ جایی که رقابت میان گروه‌ها نیازمند رهبری، تمرینات طاقت‌فرسا و اجراهای بی‌نقص است. این فیلم که حاصل همکاری توئیگی پوچی گارسون (از چهره‌های کلیدی کیکی) و سارا جوردنو (فیلم‌ساز سوئدی) است، دسترسی انحصاری به این دنیای پرمخاطره را برای ما فراهم می‌کند؛ دنیایی که در آن رقابت‌های سخت به عنوان دروازه‌ای به زندگی روزمره جوانان رنگین‌پوست دگرباش در نیویورک عمل می‌کند. نسل جدید این جوانان از شعار «هیچ‌چیز درباره ما بدون حضور ما معنا ندارد» استفاده می‌کنند. رویکرد درون‌گروهی و برون‌گروهی توئیگی و سارا به داستان‌هایشان، جان تازه‌ای به تصویرسازی از این جامعه به حاشیه رانده‌شده می‌بخشد که خواهان دیده‌شدن و قدرت سیاسی واقعی هستند.

کلاژی از تصاویر شهوت‌انگیز و فراخوانی برای مبارزه، با انرژی پرشور هیپ‌هاپ که زندگی مردان آفریقایی‌تبار آمریکا را ارج می‌نهد.

رقص ووگینگ از کجا آمده است و اصطلاح سایه انداختن دقیقاً به چه معناست؟ این مستند برجسته، تصویری پرجنب‌وجوش از دهه ۱۹۸۰ را از دریچه نگاه جامعه درگ‌کوئین‌های آفریقایی‌تبار و لاتین‌تبار محله هارلم نیویورک به تصویر می‌کشد. مستند «پاریس در آتش است» که ساخت آن هفت سال به طول انجامید، پرتره‌ای صمیمانه از «خانواده‌های» مد رقیب ارائه می‌دهد؛ از رقابت‌های شدید برای کسب جام‌ها گرفته تا مادران خانه‌ای که در دنیایی پر از همجنس‌گرا هراسی، ترنس‌هراسی، نژادپرستی، ایدز و فقر، پناه و حمایت فراهم می‌کنند. با حضور رقصندگان افسانه‌ای ووگ، درگ‌کوئین‌ها و زنان ترنس از جمله ویلی نینجا، پپر لابیجا، دوریان کوری و ونوس اکستراواگانزا.

مارلون ریگز با همراهی دیگر مردان سیاه‌پوست همجنس‌گرا، به‌ویژه شاعر اسکس همفیل، عشق میان مردان سیاه‌پوست را به عنوان یک اقدام انقلابی گرامی می‌دارد. این فیلم تصاویری از شعرخوانی همفیل، روایت ریگز از دوران رشد خود، صحنه‌هایی از معاشرت و رقص مردان و قطعات کمدی مختلف را در هم می‌آمیزد؛ از جمله بازدید از «مؤسسه بشکن‌شناسی» که در آن مردان آموزش می‌بینند چگونه بشکن بزنند: بشکن قلاب‌سنگ، بشکن اشاره و بشکن دیوا.