نوجوانی پس از مدتی دوری به خانه بازمی‌گردد و متوجه می‌شود که روستایشان در ایران به دلیل خشکسالی بسیار شدید خالی از سکنه شده است. او جستجوی خود را برای یافتن خانواده‌اش آغاز می‌کند و از میان چشم‌اندازهایی شگفت‌انگیز، بی‌روح و ویران عبور می‌کند. این فیلم که در درجه اول جستاری درباره تقابل انسان و طبیعت است، به دلایل فنی و فرهنگی بسیار حائز اهمیت است.

امیرو نوجوان یتیمی است که به تنهایی در یک کشتی نفت‌کش متروکه در شهر بندری آبادان زندگی می‌کند. او با واکس زدن کفش‌ها، فروختن آب و جمع‌آوری بطری‌های خالی روزگار می‌گذراند. اگرچه او گاهی با بزرگسالان و بچه‌های بزرگ‌تر رقیب درگیر می‌شود، اما آرامش خود را در رویای کشتی‌های باری و هواپیماهای در حال حرکت و همچنین در دویدن پیدا می‌کند.