وقتی به پنج زندانی کرد یک هفته مرخصی داده می‌شود، آن‌ها با اندوه متوجه می‌شوند که در خارج از زندان نیز با ظلم و ستم مداوم از سوی خانواده، فرهنگ جامعه و دولت مواجه هستند.

"افه" پسری 8 ساله، همراه خانواده‌اش برای دیدار با پدربزرگش "حقی" به ازمیر می‌رود. در حالی که خواهر محبوبش هیرا برنامه‌های هیجان‌انگیزی دارد، افه احساس کسالت و بی‌جایی می‌کند. او در بازار با سرن و دوستانش، که بازیکنان ماهر شطرنج هستند، آشنا می‌شود و آن‌ها او را به بازی دعوت می‌کنند. افه که می‌خواهد سرن را تحت‌تأثیر قرار دهد، از پدربزرگش کمک می‌خواهد، اما حقی به دلیل تجربه تلخ گذشته با پدر افه، از کمک خودداری می‌کند و ...

فیلم داستان دو برادری است که وقتی پولی را که از عمویشان برای پرداخت بدهی خودشان به عنوان قرض گرفتند، تقلبی از آب در می آید و ...

ییلدیز کنتر در زندگی‌نامه خود به قلم دکمن گورون اعتراف می‌کند: «تئاتر زندگی من است.» این داستان ستاره‌ای است که تمام زندگی خود را وقف گروه تئاتر، دانشجویان و صحنه نمایش کرد. مستند «عزیزم» با بازگویی جوایز دریافت شده و همچنین هزینه‌هایی که برای دنبال کردن این اشتیاق پرداخت شده است، گواهی بر تغییر چشم‌انداز فرهنگی کشور ترکیه است؛ چرا که داستان تئاتر کنتر و چگونگی بقای یک تئاتر خصوصی را روایت می‌کند. این مستند با مصاحبه‌هایی از اعضای خانواده، دانشجویان و همکاران بازیگر و همچنین تصاویر و فیلم‌های آرشیوی کمیاب، ادای احترامی است به «ستاره قطبی تئاتر ترکیه». نویسندگی این مستند بر عهده زینب میراچ بوده، موسیقی آن توسط مورات اوگین ساخته شده و دکمن گورون به عنوان مشاور در آن حضور داشته است.

فیکرت در بحبوحه یک بحران زناشویی، با خواننده‌ای به نام سولماز دوست می‌شود و ناچار می‌شود نقش پدر را برای دختر او که در آستانه ازدواج است بازی کند.

یک رفتگر شهرداری که کارهای روزمره خود را در محله‌ای سنتی انجام می‌دهد، عاشق یک زن خدمتکار می‌شود. اما بخت با او یار نیست، چرا که رئیسش نیز به همان زن دل باخته است.