اقتباس مارسل پانیول از رمان خودش به نام «مانون چشمه‌ها»؛ داستان دختر چوپانی که از اهالی شهر که آن‌ها را مسئول مرگ پدرش می‌داند انتقام می‌گیرد. این اثر در دو بخش ارائه می‌شود: «مانون چشمه‌ها» و «اوگولین».

در یک روستای کوچک در پرووانس، نانوای جدیدی به نام امابل ساکن می‌شود. همسر او، اورلی، زیبا و بسیار جوان‌تر از اوست. اورلی شبی که امابل اولین نان‌هایش را می‌پزد، با یک چوپان فرار می‌کند. امابل چنان دل‌شکسته می‌شود که دیگر نمی‌تواند کار کند. از این رو، روستاییان که در ابتدا به او می‌خندیدند، موضوع را بسیار جدی می‌گیرند (چون نان می‌خواهند) و نقشه‌ای می‌کشند تا اورلی را پیدا کرده و به نانوایی بازگردانند.

در دهه ۳۰ میلادی، دهکده‌ای کوچک در پرووانس ساکنان خود را از دست می‌دهد؛ زیرا جوانان ترجیح می‌دهند برای یافتن مشاغل آسان به شهر بروند و از زندگی کشاورزی در فقر نسبی فرار کنند. تنها چند پیرمرد و پانتورل شکارچی باقی مانده‌اند. پانتورل در رویای زنده کردن دوباره دهکده، یافتن همسر، تشکیل خانواده و کار به عنوان یک کشاورز است. یک روز، یک چاقوتیزکن دوره‌گرد به نام اوربن گدموس و زن جوانی به نام آرسول وارد دهکده می‌شوند. گدموس با آرسول مانند یک برده رفتار می‌کند، اما آرسول این را می‌پذیرد چون جایی برای رفتن ندارد. وقتی او با پانتورل آشنا می‌شود و از رویاهایش باخبر می‌گردد، از دست گدموس فرار کرده و تصمیم می‌گیرد پیش او بماند. آن‌ها با هم زندگی جدیدی را آغاز می‌کنند که با کار سخت کشاورزی اما با شادیِ داشتن یکدیگر همراه است. آیا چیزی می‌تواند خوشبختی زندگی جدید آن‌ها را از بین ببرد؟

با جهشی بیست‌ساله به جلو، این سه‌گانه با مرگ پانیس، همسر فانی، و کشف راز او توسط پسرش سزاریو ادامه می‌یابد. مرد جوان تصمیم می‌گیرد پدر بیولوژیکی خود، ماریوس را که زندگی‌اش پر از مصیبت و فقر بوده، پیدا کند.

در دهه ۱۹۲۰، منطقه پرووانس آهن‌ربایی برای مهاجرانی است که در معادن سنگ یا بخش کشاورزی به دنبال کار هستند. بسیاری از آن‌ها با مردم محلی درمی‌آمیزند و برای همیشه ساکن می‌شوند؛ مانند تونی، مردی ایتالیایی که با ماری، زنی فرانسوی، زندگی می‌کند. حتی یک زندگی منظم هم از گزند کسالت، دوستی، عشق یا دشمنی در امان نیست و تونی در شبکه‌ای از روابط پرشور گرفتار می‌شود؛ جایی که فرناند، بهترین دوستش، آلبرت، سرکارگر مغرور، سباستین، دهقان اسپانیایی و ژوزفا حضور دارند.

مدت کوتاهی پس از عزیمت ماریوس، فانی متوجه می‌شود که از او باردار است؛ موضوعی که باعث ناامیدی مادرش و سزار، پدر ماریوس، می‌شود. او برای تضمین زندگی بهتر برای فرزند متولدنشده‌اش، پیشنهاد ازدواج اونوره پانیس، پیرمردی بیوه را می‌پذیرد.

سزار یک کافه را در بندر مارسی اداره می‌کند و پسر ۲۳ ساله‌اش، ماریوس، به او کمک می‌کند. فانی و ماریوس که از دوران کودکی با هم دوست بوده‌اند، عاشق یکدیگرند، اما ماریوس اشتیاقی پنهان به سفر دارد؛ صدای سوت هر کشتی، شوق سرزمین‌های بیگانه را در دل او زنده می‌کند. وقتی آقای پانیس از فانی خواستگاری می‌کند و یک کشتی بادبانی در حال حرکت به یک کارگر عرشه نیاز پیدا می‌کند، ماریوس و فانی باید تصمیم بگیرند که چه کسی و چه چیزی را بیشتر دوست دارند. سزار با روحیه سخاوتمند و خردمند خود تلاش می‌کند پسرش را راهنمایی کند.