در فرانسه اواخر قرن نوزدهم، کنتس لوئیز، همسر یک ژنرال ثروتمند، گوشواره‌هایی را که همسرش در روز عروسی به او هدیه داده بود می‌فروشد تا بدهی‌های پنهانی خود را پرداخت کند و سپس ادعا می‌کند که آن‌ها را گم کرده است. همسرش به سرعت متوجه این فریب می‌شود و این آغاز سوءتفاهم‌های تراژیک بسیاری است که همگی به گوشواره‌ها، ژنرال، کنتس و معشوق جدید او یعنی بارون دوناتی ایتالیایی مربوط می‌شوند.

این تراژدی رمانتیک ساده در سال ۱۹۵۷ آغاز می‌شود. گی فوشه، یک مکانیک خودرو ۲۰ ساله فرانسوی، عاشق ژنویو امری ۱۷ ساله شده است؛ دختری که در مغازه چترفروشی شیک اما ورشکسته مادر بیوه‌اش کار می‌کند. در شب قبل از عزیمت گی به یک دوره جنگی دو ساله در الجزایر، آن دو با هم رابطه برقرار می‌کنند. ژنویو باردار می‌شود و باید بین منتظر ماندن برای بازگشت گی یا پذیرش پیشنهاد ازدواج یک تاجر ثروتمند الماس، یکی را انتخاب کند.

والمورین پیر ۲۰۰ سال پیش درگذشته است. سردفتر به خانواده درباره ارثیه می‌گوید: کسی که بیماری لاعلاج داشته باشد پول را دریافت خواهد کرد. همه آن‌ها تلاش می‌کنند تا زودتر از دیگری بیمار شوند؛ بنابراین یکی از اعضای خانواده تظاهر به ناشنوایی می‌کند، دیگری تظاهر به کمردرد شدید می‌کند و ماجرا به همین ترتیب ادامه می‌یابد...

زندگی مشترک یک زن در آستانه فروپاشی است؛ او برای انتقام تصمیم می‌گیرد یک شب را با معشوقی بگذراند. بنابراین تمام بادکنک‌های یک بادکنک‌فروش را می‌خرد و آن‌ها را در آسمان پاریس رها می‌کند؛ روی تمام بادکنک‌ها این پیام نوشته شده است: «بعد از نیمه‌شب تنها خواهم بود». خواستگاران زیادی به محل قرار می‌آیند: یک ماهیگیر، یک سرباز، یک مسافر، یک دزد نجیب‌زاده (اشاره‌ای به آرسن لوپن؟) و دیگران، که این موضوع اصلاً به مذاق میشل، مرد جوانی که عاشق اوست، خوش نمی‌آید.