رویدادها در عمارت پیوتر سورین رخ می‌دهد، جایی که نمایندگان جامعه مرفه گرد هم آمده‌اند؛ ایرینا آرکادینا بازیگر تئاتر، خواهر میزبان و معشوقه‌اش تریگورین که نویسنده‌ای مشهور است. برادرزاده سورین، کنستانتین ترپلف، که عاشق دختر همسایه نینا زارچنایا است و آرزوی بازیگر شدن دارد، نمایشنامه‌ای برای او می‌نویسد که نینا آن را در فضای باغ سورین اجرا می‌کند.

این داستان که در جامعه علمی شوروی جریان دارد، ماجرای دو فیزیکدان متعهد را دنبال می‌کند که دوستی صمیمانه‌شان در میان تحقیقات خطرناک هسته‌ای و به دلیل علاقه مشترکشان به زنی بااراده، دستخوش تغییر می‌شود. قرار گرفتن در معرض تشعشعات، جاه‌طلبی‌های علمی و رقابت‌های عشقی با هم تلاقی می‌کنند و شخصیت‌ها را با خطرات فیزیکی کارشان و پیامدهای شخصی تصمیماتشان مواجه می‌سازند.

«دانشگاه‌های من» آخرین بخش از سه‌گانه «ماکسیم گورکی» ساخته مارک دونسکوی، کارگردان روسی است. گورکی، نویسنده آینده، پس از تحمل دوران کودکی دردناک در «کودکی من» و اقامت عذاب‌آور به عنوان یک رعیت در «شاگردی من»، با اشتیاقی سیرناپذیر برای آزادی شخصی و هنری به سن بلوغ می‌رسد. او برای کار به کارگاه‌های کشتی‌سازی می‌رود و با کارگران بندر که افرادی دائم‌الخمر و اهل فلسفه هستند همدردی می‌کند.

این داستان که از ادامه فیلم «کودکی من» محصول ۱۹۳۸ آغاز می‌شود، سال‌هایی از زندگی گورکی را روایت می‌کند که این نویسنده آینده، به تنهایی به دنبال هدف و جایگاه خود در زندگی بود.