این بخش دوم از یک سه‌گانه حماسی و زندگی‌نامه‌ای درباره تزار روسیه، ایوان مخوف است که توسط فیلم‌ساز شوروی، سرگئی آیزنشتاین و به دستور جوزف استالین ساخته شد. تولید این اثر حماسی پیش از فیلم‌برداری بخش سوم متوقف شد، زیرا تهیه‌کننده از اینکه آیزنشتاین تکنیک‌های فیلم‌برداری تجربی ممنوعه‌ای را وارد کار کرده بود (که در این بخش بیشتر از بخش اول مشهود بود) ناراضی بود. به همین دلیل، اکران این بخش دوم تا پس از مرگ آیزنشتاین و استالین و تغییر رویکرد رهبران بعدی دولت شوروی ممنوع بود. در این بخش، در حالی که ایوان مخوف تلاش می‌کند با تشکیل یک ارتش شخصی قدرت خود را تثبیت کند، رقبای سیاسی او، بویارهای روسی، توطئه قتل او را می‌چینند.

داستان در بخش‌های آغازین سلطنت او می‌گذرد؛ ایوان در تلاش برای متحد کردن مردم روسیه، با خیانت اشراف و حتی نزدیک‌ترین دوستانش مواجه می‌شود. این آخرین فیلم سرگئی آیزنشتاین، بخش نخست از یک سه‌گانه زندگی‌نامه‌ای درباره تزار ایوان چهارم روسیه است که به دلیل نارضایتی تهیه‌کننده از تلاش‌های آیزنشتاین برای استفاده از تکنیک‌های فیلم‌برداری تجربی ممنوعه و هزینه‌های بیش از حد، هرگز تکمیل نشد. بخش دوم ساخته شد اما تا یک دهه پس از مرگ آیزنشتاین و تغییر رویکرد دولت شوروی نسبت به آثار او اکران نشد؛ بخش سوم نیز زمانی که فیلم‌برداری به طور کامل متوقف شد، تنها در مراحل اولیه تولید قرار داشت.

شخصیت اصلی نمایشنامه، فدور پروتاسوف، از این باور رنج می‌برد که همسرش لیزا هرگز واقعا بین او و رقیبش ویکتور کارنین انتخاب درستی نکرده است. او می‌خواهد خودش را بکشد اما جراتش را ندارد. فدور با فرار از زندگی‌اش، ابتدا با کولی‌ها همراه شده و وارد رابطه‌ای با ماشا، یک خواننده کولی می‌شود.

مدت کوتاهی قبل از آغاز جنگ جهانی اول، یک دهقان از حومه روسیه برای یافتن کار وارد سن پترزبورگ می‌شود.

یک زن شوروی میان همسر و پسرش گرفتار شده است؛ دو مردی که خود را در جبهه‌های مخالف انقلاب روسیه می‌بینند.

سفر یک آمریکایی نادان و متعصب به روسیه شوروی، پس از دزدیده شدن چمدان‌هایش و جدا شدن از محافظش، از کنترل خارج می‌شود.