تلاشی برای معرفی آثار هنرمندان سورئالیست به مخاطبان گسترده‌تر. داستان درباره مردی معمولی است که می‌تواند رویاهایی را احضار کند که زندگی مشتریانش را بهبود می‌بخشند. این داستان قاب‌بندی‌شده به عنوان پیوندی میان چندین سکانس آوانگارد عمل می‌کند که توسط هنرمندان تجسمی برجسته دوران خود خلق شده‌اند؛ هنرمندانی که بیشتر آن‌ها در طول جنگ جهانی دوم به ایالات متحده مهاجرت کرده بودند.

اماک-باکیا (در زبان باسکی به معنای دست از سرم بردار) فیلمی محصول ۱۹۲۶ به کارگردانی من ری است. این اثر که با زیرعنوان «سینما-شعر» شناخته می‌شود، شامل تکنیک‌های بسیاری است که من ری در عکاسی ثابت خود (که بیشتر به خاطر آن شهرت دارد) استفاده می‌کرد، از جمله ری‌گراف، نوردهی دوگانه، فوکوس نرم و ویژگی‌های مبهم. این فیلم شامل مجسمه‌هایی از پابلو پیکاسو و برخی از اشیاء ریاضی من ری است که هم به صورت ثابت و هم متحرک با استفاده از تکنیک استاپ‌موشن به تصویر کشیده شده‌اند.