مستندساز آفریقایی‌تبار آمریکایی، مارلون ریگز، در حالی که بر اثر عوارض ناشی از بیماری ایدز در سال ۱۹۹۴ در حال مرگ بود، روی این فیلم نهایی خود کار می‌کرد؛ او در چندین صحنه از روی تخت بیمارستان با دوربین صحبت می‌کند. این فیلم به طور مستقیم به سکسیسم و همجنس‌گراستیزی در جامعه سیاه‌پوستان می‌پردازد و بخش‌هایی از توهین‌های زن‌ستیزانه و ضد همجنس‌گرایان در آهنگ‌های محبوب هیپ‌هاپ را در کنار مصاحبه با روشنفکران و نظریه‌پردازان سیاسی آفریقایی‌تبار آمریکایی از جمله کورنل وست، بل هوکس و آنجلا دیویس قرار می‌دهد.

پنج مرد سیاه‌پوست همجنس‌گرا که مبتلا به اچ‌آی‌وی مثبت هستند، درباره چگونگی مبارزه خود با انگ‌های دوگانه‌ای که پیرامون بیماری‌شان و همجنس‌گرایی وجود دارد، گفتگو می‌کنند.

از «آموس و اندی» تا «نت کینگ کول»، و از «ریشه‌ها» تا «کازبی شو»، سیاه‌پوستان نقش‌های متعددی را در تلویزیون در ساعات پربیننده ایفا کرده‌اند. مارلون ریگز با تلفیق هنرمندانه بخش‌هایی از برنامه‌های کلاسیک تلویزیونی با نظرات تهیه‌کنندگان، بازیگران سیاه‌پوست و پژوهشگران، طنز، بینش و تحلیلی متفکرانه را در هم می‌آمیزد تا به بررسی تکامل روابط سیاه‌پوستان و سفیدپوستان بپردازد که در محبوب‌ترین اعتیاد آمریکا منعکس شده است.

کلاژی از تصاویر شهوت‌انگیز و فراخوانی برای مبارزه، با انرژی پرشور هیپ‌هاپ که زندگی مردان آفریقایی‌تبار آمریکا را ارج می‌نهد.

نگاهی به تجربه سیاه‌پوست و همجنس‌گرا بودن در آمریکا.

مارلون ریگز با همراهی دیگر مردان سیاه‌پوست همجنس‌گرا، به‌ویژه شاعر اسکس همفیل، عشق میان مردان سیاه‌پوست را به عنوان یک اقدام انقلابی گرامی می‌دارد. این فیلم تصاویری از شعرخوانی همفیل، روایت ریگز از دوران رشد خود، صحنه‌هایی از معاشرت و رقص مردان و قطعات کمدی مختلف را در هم می‌آمیزد؛ از جمله بازدید از «مؤسسه بشکن‌شناسی» که در آن مردان آموزش می‌بینند چگونه بشکن بزنند: بشکن قلاب‌سنگ، بشکن اشاره و بشکن دیوا.

این مستند به بررسی کلیشه‌های عمیقی می‌پردازد که به پیش‌داوری‌ها و تبعیض‌ها علیه سیاه‌پوستان دامن زده‌اند.