ازدواج سنتی و از پیش تعیین‌شده میان زنی دمدمی‌مزاج از طبقه مرفه توکیو و مردی آرام و روستایی، با یک بحران زناشویی محک می‌خورد.

یک زن و دخترش هر کدام مجبورند با فشار فزاینده‌ای برای ازدواج دست‌وپنجه نرم کنند، به‌ویژه از سوی سه مرد که همسر مرحوم زن را می‌شناختند.

کارآگاه مشهور، کوسوکه کیندایچی، به جزیره‌ای فراخوانده می‌شود که در آنجا آخرین کلمات یک مرد در حال مرگ، او را به سمت تحقیق درباره مجموعه‌ای از قتل‌های مرتبط با افسانه «نوئه» و خاندان قدرتمند اوساکابه سوق می‌دهد؛ خاندانی که دوقلوها را در بدو تولد از هم جدا می‌کنند.

جسد ساکای هاتسوکو، زن ۲۳ ساله‌ای که با چاقو به قتل رسیده، در جنگل پیدا می‌شود. چند روز بعد، اوئدا هیروشی، کارگر ۱۹ ساله کشتی‌سازی، دستگیر و به قتل متهم می‌شود. در دادگاه اوئدا، داستانی پیچیده فاش می‌گردد.

این حماسه سه قسمتی به پایان خود می‌رسد؛ جایی که سه رهبر دنیای زیرزمینی با یکدیگر می‌جنگند تا مشخص کنند چه کسی دون بزرگ ژاپن خواهد شد.

یک رئیس جاه‌طلب یاکوزا در منطقه کانسای، با استفاده از تاکتیک‌های مالی و سیاسی به توکیو نفوذ می‌کند و باعث ایجاد درگیری با یک انجمن جنایی محلی می‌شود.

دو کارآگاه مامور می‌شوند تا درباره قتل پیرمردی تحقیق کنند که جسدش در حالی که تا حد مرگ مورد ضرب و شتم قرار گرفته، در یک ایستگاه راه‌آهن در توکیو پیدا شده است.

دیدگاه‌های به ظاهر لیبرال واتارو درباره ازدواج، زمانی به شدت مورد آزمایش قرار می‌گیرد که دخترش عشق خود را به یک همکار اعلام می‌کند و اصرار دارد که به جای تن دادن به یک ازدواج سنتی و از پیش تعیین‌شده، به روش خودش زندگی کند. هیرایاما که توسط بستگان زن خود غافلگیر شده، سرسختانه از پذیرش شکست خودداری می‌کند.

یک گیاه‌شناس به ابراز علاقه به منشی یک صنعتگر می‌پردازد که شرکتش منابع آب محلی را تهدید می‌کند.

شوهی هوریکاوا، یک معلم فقیر مدرسه، با وجود نداشتن پول و چشم‌اندازی روشن، به تنهایی برای بزرگ کردن پسرش ریوهی تلاش می‌کند.

پس از مرگ شوهر، یک زن مسن و کوچک‌ترین دختر مجردش مجبور می‌شوند برای پرداخت بدهی‌های او خانه‌شان را بفروشند و تصمیم می‌گیرند با یکی از فرزندان زن زندگی کنند؛ فرزندانی که هیچ‌کدام تمایلی به پذیرفتن آن‌ها ندارند.

فیلم «گل دروغ نمی‌گوید» (۱۹۴۱) دومین اثر کارگردانی هیدئو اوبا در استودیو شوچیکو است. اوبا پیش از این به عنوان دستیار کارگردان در کنار هیروشی شیمیزو فعالیت کرده و فیلمنامه‌هایی برای یاسوجیرو شیمازو نوشته بود. او در این اثر اولیه، از نظر سبک تفاوت چندانی با آن‌ها ندارد، هرچند که تمام کارگردانان شوچیکو تا حدی به یکدیگر شباهت دارند. این فیلم یک درام عاشقانه روزمره برای مخاطبان جوان‌تر است که سرشار از انسان‌های پاک و ایده‌آل است.

یک جفت ماساژور نابینا، زنی شهری و مرموز، مردی تنها و برادرزاده بدرفتارش؛ فیلم «ماساژورها و یک زن» از مطالعات مینیاتوری متقاطع درباره عشق و خانواده در یک تفرجگاه کوهستانی دورافتاده تشکیل شده است. هیروشی شیمیزو با طنزی ظریف و غافلگیرکننده، تصویری جاودانه از تنهایی و نیاز انسان به برقراری ارتباط ترسیم می‌کند.

پدری میان‌سال به‌تازگی سومین دخترش را شوهر داده است، اما هنوز باید پسر نه ساله‌اش را بزرگ کند؛ پسری که به دلیل ناخواسته بودنش، پدر از او دلخوش و راضی نیست.