یک دختر خدمتکار نقش واسطه ازدواج را برای دختر شهردار محلی بازی می‌کند، در حالی که خودش چشم به یک مرد ایرلندی دوخته که به آنجا سفر کرده است.

مستند “من کاکاسیاه تو نیستم” بر اساس کتاب ناتمام جیمز بالدوین ساخته شده است و داستان نژاد پرستی در تاریخ آمریکا را دنبال می کند...

در سال ۱۸۵۶، الیزا که یک برده است، قصد دارد با رضایت اربابانش یعنی خانواده شلبی با جورج ازدواج کند، اما مالک جورج مانع این پیوند می‌شود. چند سال بعد، الیزا پس از اینکه می‌فهمد شلبی‌ها قصد دارند برای جلوگیری از مصادره اموالشان، او و پسرش هری را به یک طلبکار فاسد واگذار کنند، پا به فرار می‌گذارد. جورج نیز فرار می‌کند و آواره می‌شود، در حالی که الیزا و هری دستگیر و به خانه بازگردانده می‌شوند. در حالی که جورج تلاش می‌کند آن‌ها را پیدا کند، مادر و پسر از هم جدا می‌شوند.

میمی، دختر یتیمی که در یتیم‌خانه مورد آزار و اذیت قرار گرفته، توسط خانم کالدول، زنی مهربان که پسری کوچک به نام الکساندر دارد، به سرپرستی پذیرفته می‌شود. میمی با پسرک صمیمی می‌شود و لقب «زاندر» را روی او می‌گذارد. وقتی خانم کالدول می‌میرد، مقامات حکم می‌دهند که پسر باید در همان یتیم‌خانه‌ای که میمی در آن بدرفتاری دیده بود، نگهداری شود. میمی که وحشت‌زده شده، مصمم می‌شود تا اطمینان حاصل کند که پسر از همان رفتاری که او مجبور به تحملش بود، در امان بماند.

یک نجیب‌زاده که خود را به عنوان فروشنده کراوات جا زده است، عاشق دختر یک خیمه‌شب‌باز سیرک می‌شود؛ در حالی که پیش از این با دختر وزیر جنگ کشورش ازدواج کرده است.

دو خانواده، یعنی استونمن‌ها که شمالی‌های مخالف برده‌داری هستند و کامرون‌ها که از زمین‌داران جنوبی به شمار می‌روند، سرنوشتشان به هم گره می‌خورد. وقتی سرهنگ نیروهای کنفدراسیون، بن کامرون، در جنگ اسیر می‌شود، پرستاری به نام الزی استونمن برای عفو او التماس می‌کند. در دوران بازسازی پس از جنگ در کارولینای جنوبی، کامرون گروه کو کلاکس کلان را پایه‌گذاری می‌کند و به مبارزه با پدر الزی که نماینده کنگره است و تحت حمایت آفریقایی-آمریکایی او، سایلاس لینچ، می‌پردازد.