مستندی که به بررسی عمیق تاریخچه قانون سقط جنین می‌پردازد و روش‌های متناقضی را آشکار می‌کند که در آن‌ها از بدن زنان برای پیشبرد اهداف سیاسی و ایدئولوژیک استفاده شده است.

این مستند داستان دراماتیک حمله تروریستی آوریل ۲۰۱۳ در ماراتن بوستون را از طریق تجربیات افرادی که زندگی‌شان تحت تاثیر این حادثه قرار گرفت، روایت می‌کند. فیلم با پوشش رویدادهای آن روز تا صدور حکم اعدام جوهر تسارنایف، شامل تصاویر دوربین‌های مداربسته، بخش‌هایی از اخبار، فیلم‌های خانگی و مصاحبه‌های اختصاصی با بازماندگان و خانواده‌هایشان، نیروهای امدادی، بازرسان، مقامات دولتی و خبرنگاران روزنامه بوستون گلوب است که برای پوشش این بمب‌گذاری برنده جایزه پولیتزر شد. در پی این اقدام تروریستی، یک زوج تازه ازدواج‌کرده، یک مادر و دختر، و دو برادر که همگی در این انفجار به شدت مجروح شده‌اند، در حالی که خود و خانواده‌هایشان برای بازپس‌گیری زندگی و جامعه‌شان تلاش می‌کنند، با چالش‌های بهبود جسمی و روحی روبرو می‌شوند.

مستند «در خانه پدرم» به بررسی هویت و میراث در خانواده‌های آفریقایی-آمریکایی می‌پردازد؛ جایی که رپر برنده جایزه گرمی، چی «رایم‌فست» اسمیت، و پدرش که سال‌ها از او بی‌خبر بوده، دوباره به هم می‌پیوندند و تلاش می‌کنند آینده جدیدی را در محله پرآشوب ساوت ساید شیکاگو بسازند. چی که خود فرزند یک خانواده ازهم‌پاشیده است، بیش از ۲۰ سال است که پدرش، برایان، را ندیده و گمان می‌کرده او مرده است. اما پس از خرید خانه دوران کودکی پدرش، چی تصمیم می‌گیرد او را پیدا کند و متوجه می‌شود که پدرش اکنون یک الکلی بی‌خانمان است که تنها چند خیابان آن‌طرف‌تر زندگی می‌کند. این فیلم نگاهی عمیق به حافظه و هویت در خانواده‌ای دارد که دو نسل از دوران بردگی فاصله گرفته‌اند و مسیر مشترک چی و برایان را برای خلق میراثی جدید برای خود، جامعه‌شان و نسل بعدی خانواده دنبال می‌کند.