به یک مرد دائم‌الخمر و بدرفتار، از طریق یک افسانه نشان داده می‌شود که مسیر زندگی‌اش چقدر اشتباه بوده است؛ افسانه‌ای که می‌گوید آخرین کسی که در شب سال نو پیش از به صدا درآمدن زنگ ساعت دوازده بمیرد، محکوم است تا هدایت کالسکه مرگ را بر عهده بگیرد و خستگی‌ناپذیر به جمع‌آوری ارواح تازه برای سال آینده بپردازد.

در سوئد پس از جنگ، زندگی یک پیانیست جوان و بااستعداد پس از یک حادثه تراژیک که منجر به نابینایی او می‌شود، دگرگون می‌گردد. او که با تلخی، انزوا و از دست دادن دنیای گذشته‌اش دست‌وپنجه نرم می‌کند، حمایت و همراهی غیرمنتظره‌ای از سوی یک زن جوان دلسوز دریافت می‌کند که به او کمک می‌کند تا دوباره هدف زندگی خود را بیابد. با عمیق‌تر شدن رابطه آن‌ها در طول سال‌ها، هر دو باید برای حرکت رو به جلو با پرسش‌هایی درباره غرور، طبقه اجتماعی و آسیب‌پذیری عاطفی روبرو شوند.

ملوان بو فردریکسون در حال سفر به خانه برای گذراندن مرخصی است. او حادثه‌ای را به یاد می‌آورد که در ۱۲ سالگی باعث آن شده و منجر به مرگ دختر جوانی شده بود؛ اتفاقی که باعث شده او نسبت به مرگ احساس انزجار پیدا کند. او پس از بازگشت به خانه با اوا ملاقات می‌کند، دختری که به او علاقه‌مند می‌شود و آن‌ها برای شروع یک زندگی مشترک با هم به استکهلم نقل‌مکان می‌کنند.

گرماند کشاورز در حال برنامه‌ریزی برای ازدواج دخترش ماریت با متس، پسر مزرعه‌دار همسایه است. همه چیز طبق برنامه پیش می‌رود تا اینکه ماریت با نوازنده‌ای به نام یون آشنا می‌شود؛ پسری نامشروع که با ویولن خود جوانان را مسحور می‌کند.

در جنوب سوئد، برخی از کشاورزان زمانی که یک کنت آلمانی آن‌ها را مجبور به انجام کار روزانه برای خود می‌کند، دچار مشکل می‌شوند. اما مردی از تعظیم در برابر این کنت آلمانی خودداری می‌کند.

زنی بدبین با چهره‌ای تغییرشکل‌یافته که یک مجرم حرفه‌ای است، وقتی با یک جراح پلاستیک دلسوز ملاقات می‌کند، فرصتی برای تغییر زندگی‌اش پیدا می‌کند. او زندگی گذشته‌اش را رها می‌کند، اما طولی نمی‌کشد که دوستان قدیمی‌اش به سراغش می‌آیند.