از خیابانهای فقیرنشین محله بلویل پاریس تا نورافکنهای خیرهکننده مشهورترین تالارهای کنسرت نیویورک، زندگی ادیت پیاف یک نبرد مداوم برای خواندن و بقا، و برای زندگی و عشق بود. پیاف که در فاحشهخانه مادربزرگش بزرگ شده بود، در سال ۱۹۳۵ توسط لوئی لپلی، صاحب یک کلوب شبانه کشف شد که او را متقاعد کرد با وجود اضطراب شدیدش آواز بخواند. پیاف به یکی از نمادهای جاودانه فرانسه تبدیل شد و صدای او به یکی از نشانههای ماندگار قرن بیستم بدل گره بدل گشت.