جای تاسف هست سعی دارند این کثافت کاری ها را از طریق فیلم و سریال جا بندازن ... یک عده معتقدن عقلشون از خدا بیشتر کار میکنه ... رابطه و ازدواج دو همجنس کاملا غیر نرمال و یک انحراف است... حالا هی سفید شوییش بکنید
Vahid71361در پاسخ به Vahid71361+1
جالبه ما آدم ها بر روی کیفیت غذای جسممون حساسیت داریم و هر غذایی را نمیخوریم اما در خصوص ورودی های ذهنمون حساسیت چندانی نداریم و هر چیزی را به خورد روح و روان خودمون میدیم
eli644در پاسخ به Vahid71361
هموطن هم نسلم.بعضی از ژانرها باید واقعیت جامعه رو بتصویر بکشه.اگه فیلم باز حرفه ای باشی باید ببینی چقدر بازیگری که همجنسگرا نیست تونسته اون نقش رو خوب اجرا کنه.یا آیا اتفاقات فیلم بین اقلیت ها منطبق بر واقعیات بود.آیا نورپردازی رنگ ها در فیلم خوب بود.کارگردان چقدر تونسته نتیجه کار رو به بینده انتقال کنه.موسیقی ه فیلم چطور بود.دیالوگ ها بین اطرافیان از نگاه شما چندش بودن یا مورد قبول بودن جامعه خوب بود
من نمره چهار دادم.نمیگم چرا چون ممکنه اسپویل بشه.اما کارگردان میتونست بهتر فضا رو منتقل کنه.یکسری رفتارها با واقعیات جامعه میخوند ولی نورپردازی در دریا به من حس اضطراب میداد.بااینکه لزبین نیستم اما تمام فیلم ها رو از نگاه سالمند اوتیسم بیمار سرطانی معلول و اطرافیانشون می بینیم
ضمنن آرتور شوپنهاور فیلم فیلسوف حرف قشنگی زده.عشق بین دو جنس مخالف فریب هوشمندانه طبیعت برای بقا ست.اما وقتی گفتند عشق دو همجنس که تولید مثل(بقا)نداره گفت طبیعت خودش همجنسگراها رو انتخاب میکنه چون حاوی ژن های مخرب هستند که درصورت پیروی از سنت ها باعث انتقال ژن های مخرب میشن.تنها دلیلی که جمهوری خواهان آمریکا که اغلب مذهبی هستند پذیرفتند.درمان هم نداره.البته همجنسگرایی با همجنسبازی فرق میکنه.قطعا همجنسبازها فانتزی هاشون بیمارگونه است
MissFilmchi
فیلم On the Sea را دیدم و دوستش داشتم. داستان در ساحلی دورافتاده و بادخیز در ولز شمالی میگذرد و دریا در آن فقط پسزمینه نیست، به نظرم خودش یک شخصیت پنهان از حال روحی نقش اول فیلم در نظر گرفته شده، دریای خاکستری و سرد، آسمانی که همیشه در آستانهی طوفان است و قابهایی از طبیعت بریتانیا که هم بیکراناند (و فوقالعاده زیبا) و هم مثل قفس، تنهایی آدمها را بیآنکه حرفی زده شود به تماشاگر منتقل میکنند.
فیلم آرام و درونی پیش میرود و برای کسی که اهل فضاسازی است، به نظرم تجربهای زیبا و ماندگار است. البته چون روایت یک رابطهی عاشقانه میان دو مرد است و صحنههای صریح هم دارد، شاید برای خیلی از تماشاگران (ایرانی) که نسبت به جامعهی رنگینکمانی گارد دارند مناسب و خوشایند نباشد. اما من به شخصه، به عنوان یک زن با گرایش معمولی (استریت) که معتقدم Love is Love، فیلم رو در کل دوست داشتم و به نظرم قابل تامل بود.
امتیازم ۷ از ۱۰
lorneak
چند مدت پیش یه فیلم ایرو تیک دیدم(از سر کنجکاوی) تا 2هفته حالم از همسر بیچارم بهم میخورد. ماهایی که فیلم بازیمم در امان نیستیم ما چه گناهی داریم. خواستم بگم هر چیزیو نبینید این چیزا مخاطبای خودشو داره اما مورد پسند خیلیا هم نیس.